تأملي بر نظام مديريت آموزشي دانشگاه فني و حرفه‌اي ايران بر مبناي آينده‌پژوهي

اين پژوهش با هدف بازانديشي در الزامات و ويژگي‌هاي دانشگاه فني و حرفه‌اي؛ الگوي آينده پژوهي در حوزه مديريت آموزشي آن را در راستاي خلق آينده مطلوب، مورد تدقيق نظر قرار داده است. چرا كه در توسعه كيفي نظام‌هاي آموزشي لزوم بهره جستن از مديريت آموزشي مترقي در بستر رخدادهاي انتزاعي آن جزو اصول ساختاري مي‌باشد. بدين منظور با استناد به روش كيفي ضمن مرور و تحليل برخي اسناد آينده پژوهي هم‌سو، بر مبناي درك نظام‌مند از رويدادها، روندها، تصويرها و اقدامات، با رويكرد نظريه داده بنياد و سه مرحله كدگذاري(باز، محوري و انتخابي) رايج در اين رويكرد به همراه اخذ مصاحبه از 18 نفر از خبرگان و متخصصان امر با كاربست نمونه‌گيري هدفمند(اشباع نظري پس از انجام 18مصاحبه) در دانشگاه فني و حرفه‌اي انجام شد. ساختار مصاحبه‌ها به صورت نيمه ساختار يافته عميق بوده كه هم از نظر روايي صوري و هم از ديدگاه پايايي مورد تائيد بود. بدين ترتيب تحقيق حاضر به صورت آينده پژوهانه مترتب گشته و از نظر داده بصورت اكتشافي(كيفي) با تحليل شبكه مضامين به روش پيمايشي مقطعي است. با تكيه بر مدل سه شاخگي ساختاري، محتوايي و زمينه‌ايِ مورد استفاده در پژوهش، نتايج نشان مي‌دهد كه الگوي آينده پژوهي مورد انتظار در مديريت آموزشي دانشگاه فني و حرفه‌اي در سايه سياست‌ها و راهبردهايي همچون الگوي دانشگاه ارزش‌مدار و بازارگرا با اتخاذ رويكردي حمايت‌گرا از نوآوري ضمن ارتقا ظرفيت انطباق‌پذيري بر كارايي، در حوزه ساختاري متضمن اصلاح امور سازماني، نيازسنجي آموزشي و جهت‌گيري اشتغال(بازارگري) بوده، در حوزه مفهومي و محتوايي شامل اصلاح امور مديريتي، تعمق فرهنگ سازماني و راهبري سرماي ههاي انساني باشد. در نهايت در حوزه زمين هاي نيز اصلاح ديدگاه اجتماعي و فرهنگي در كنار تقويت نقش اقتصادي و فناورانه در اولويت قرار گرفت.