ارائه مدل استفاده بهينه از تأمين مالي جمعي توسط كارآفرينان ورزشي ايران مبتني بر نظريه داده‌بنياد

هدف از اين پژوهش، ارائه مدل استفاده بهينه از تأمين مالي جمعي توسط كارآفرينان ورزشي ايران مبتني بر نظريه داده ‌بنياد بود. روش تحقيق، تحليلي است كه بدين منظور از روش ‌شناسي كيفي استفاده شد. استراتژي تحقيق، استفاده از نظريه داده‌بنياد با رويكرد اشتراوس و كوربين بود. مشاركت ‌كنندگان در تحقيق 16 نفر كه شامل استادان دانشگاه رشته مديريت ورزشي، مديريت كارآفريني، كارآفرينان حورزه ورزش و فعالان در حوزه كسب‌وكارهاي ورزشي بودند و استراتژي نمونه ‌گيري در بخش كيفي، هدفمند و با حداكثر تنوع يا ناهمگوني بود. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ ها از تحليل محتواي مصاحبه ‌ها و كدگذاري استفاده شد. ابزار تحقيق، مصاحبه باز بود و نتايج بر مبناي سه مرحله كدگذاري باز، محوري و گزينشي تحليل شد. يافته‌ها نشان داد كه تعداد 109 كد باز و 22 كد محوري شناسايي گرديد. عوامل علي شامل كدهاي محوري نگرش كارآفرينانه، سرمايه انساني كارآفرينانه و خط ‌مشي‌ هاي كارآفرينانه بود. پديده محوري، متشكل از اقدامات اجرايي و مالكيت مطلوب بود. شرايط زمينه اي شامل نهادينه ‌شدن كارآفريني، شفافيت و بهبود مديريت كسب‌وكار، وجود فرهنگ مشتري‌مداري و عوامل فرهنگي و اجتماعي بود. همچنين عوامل مداخله ‌گر از قوانين و مقررات، عوامل اقتصادي مالي پيش روي، قوانين حمايتي و تكنولوژي و فناوري اطلاعات تشكيل شده بود. راهبردهاي مؤثر نيز شامل نيروهاي متخصص، اعتمادسازي، تدوين سياست هاي حمايتي و مالي و برقراري ارتباط با كارآفرينان بود و در نهايت پيامدها شامل رشد كسب‌وكارهاي ورزشي، توزيع عدالت در منابع مالي، بهره‌ وري اقتصادي و نگرش مثبت به كارآفرينان ورزشي به‌عنوان يك سرمايه اجتماعي بود. در نهايت مي‌ توان گفت تأمين مالي جمعي، يكي از مواردي است كه مي‌ تواند باعث بهبود كسب‌وكار در حوزه ورزش گردد كه بايد مورد توجه كارآفرينان اين حوزه قرار گيرد و ضروري است كه بسترهاي آن فراهم گردد.