مقايسه اثر تمرينات ثبات مركزي و عصبي عضلاني بر راستاي اندام تحتاني و آزمون غربالگري حركت عملكردي كاراته كاران نخبه

هدف از پژوهش حاضر مقايسۀ اثر تمرينات ثبات مركزي و عصبي عضلاني بر راستاي اندام تحتاني و آزمون غربالگري حركت عملكردي (FMS) كاراته كاران نخبه مي‌باشد. پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون مي‌ باشد. جامعۀ آماري پژوهش را كاراته كاران نخبه مرد با رده سني 20 تا 35 سال و نمونه ‌هاي پژوهش را 45 كاراته كار نخبه استان تهران تشكيل دادند. پس از انجام آزمون غربالگري حركت عملكردي و ارزيابي راستاي اندام تحتاني آزمودني‌ها به‌صورت تصادفي به سه گروه كنترل، گروه تجربي يك و گروه تجربي دو تقسيم شدند. گروه كنترل تمرينات رايج كاراته، گروه تجربي يك تمرينات ثبات مركزي و گروه تجربي دو تمرينات عصبي عضلاني را به مدت هشت هفته انجام دادند. جهت تحليل داده‌ ها از آزمون‌هاي تي همبسته و آناليز واريانس استفاده شد. نتايج آزمون تي همبسته نشان دهنده اثر برنامۀ تمريني عصبي عضلاني (0.006=P) و ثبات مركزي (0.001=P) بر نمرۀ كلي FMS بود، اما اثر اين تمرينات بر زاويه Q معنادار نبود (0.05≤P). نتايج آزمون آناليز واريانس نشان داد كه پس از كنترل اثر پيش آزمون، اختلاف معني داري در پس آزمون بين سه گروه‌ در نمرۀ كلي FMS وجود دارد (0.05≥P) اما اين اختلاف در پس آزمون بين گرو ه‌ هاي تحقيق در زاويه Q معنادار نبود (0.624=P). با توجه به نتايج تحقيق، به مربيان توصيه مي‌شود با توجه به اهميت آزمون غربالگري حركت عملكردي در ارزيابي ‌هاي پيش فصل و پيشگيري از آسيب ‌هاي ورزشي، از اين تمرينات در برنامه ‌هاي تمريني كاراته ‌كاران استفاده كنند.