ارائه مدل ارتقاي ظرفيت جذب نوآوري هاي فناورانه سبز در صنعت پتروشيمي

صنعت پتروشيمي به عنوان يكي از مهم‌ترين بخش‌هاي توسعه‌دهنده و ارزش افزا، در ادامه زنجيره صنايع نفت و گاز قرار دارد. پروژه‌هاي نوآوري يك شركت بايد با منابع و اهداف آن هم‌خواني داشته باشد، هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدلي جهت ارتقاي ظرفيت جذب نوآوري‌هاي فناورانه سبز در صنعت پتروشيمي ايران بود. اين پژوهش از نظر روش تلفيقي(كيفي كمّي) و از نظر هدف كاربردي بود و در سال 1401 انجام گرفت جامعه آماري اين پژوهش، شركت‌هاي صنعت پتروشيمي بودند كه جهت ترسيم حلقه‌هاي علي معلولي و مدل‌سازي از خبرگان اين حوزه به روش گلوله برفي استفاده شده است. براي جمع‌آوري اطلاعات در بخش كيفي از مصاحبه با خبرگان (13 خبره) و در بخش كمّي نيز داده هاي حاصل شده از بخش اول در قالب تحليل هاي كمّي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. مرحله تجزيه‌وتحليل داده‌ها فرآيندي چندمرحله‌اي است كه طي آن داده‌هايي كه از طريق به‌كارگيري ابزارهاي جمع‌آوري در نمونه (جامعه) آماري فراهم آمده‌اند خلاصه، كدبندي و دسته‌بندي و درنهايت پردازش مي شوند تا زمينه برقراري انواع تحليل‌ها و ارتباط‌ها بين اين داده‌ها به‌منظور آزمون فرضيه‌ها فراهم آيد. در بخش كيفي از روش كدگذاري و در بخش كمي از نرم‌افزار ونسيم (Vensim) نسخه 7.3 و Super decisionنسخه 2 استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه موانع ساختاري، موانع قانوني، موانع نگرشي و موانع زيرساختي شركت بر ظرفيت جذب نوآوري‌هاي فناورانه در صنعت پتروشيمي ايران تأثير دارد.