تدوين مدل خردورزي طراح (DW) در آموزش معماري بر اساس توانايي شناختي با نقش ميانجي سبك‌هاي يادگيري

نظريۀ شناختي از مهم‌ترين نظرياتي است كه در زمينۀ آموزش، مطرح است.. اين نظريه در آموزش معماري به بررسي فرايندهاي ذهني و شناختي مربوط به طراح و طراحي مي پردازد. هدف پژوهش حاضر، تدوين مدل خردورزي طراح بر اساس توانايي شناختي با نقش ميانجي سبك هاي يادگيري در آموزش معماري مي باشد. روش اين پژوهش از نوع همبستگي در قالب مدل معادلات ساختاري است. جامعۀ آماري اين پژوهش شامل كليۀ دانشجويان معماري دانشگاه هاي همدان در سال تحصيلي1400-1399بود. 365 دانشجو به عنوان نمونه به صورت هدفمند و در دسترس از بين دانشكده ها و گروه هاي آموزشي  و با توجه به طرح پژوهش انتخاب شدند. جهت جمع آوري اطلاعات، از پرسش‌نامه هاي سبك يادگيري، توانايي هاي شناختي و پرسش‌نامۀ سه بعدي خرد استفاده شده است و براي تحليل داده ها از مدل يابي معادلات ساختاري بهره گرفته شد. نتايج نشان داد كه بين توانايي شناختي اجتماعي و توانايي شناختي غير اجتماعي با سبك هاي يادگيري و خردورزي رابطۀ مثبت و معناداري وجود دارد. بين سبك هاي يادگيري و خردورزي نيز رابطۀ مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين با توجه به ميزان شاخص‌هاي برازش محاسبه شده نشان از برازش مناسب مدل دارد و مدل مفهومي پيشنهادي اين پژوهش كه متغير برون‌زاي توانايي شناختي (اجتماعي و غيراجتماعي) به‌طور مستقيم و از طريق ميانجي‌ سبك‌هاي يادگيري به‌طور غيرمستقيم بر خردورزي طراح اثرگذار هستند، تأييد شد.