طراحي مدل مديريت پسماند جامد شهري با استفاده از رويكرد كيفي (مطالعه موردي: شهرستان اسلامشهر)

با توجه به اين كه يكي از عوامل تأثيرگذار بر ناپايداري توسعه‌ي شهري، ضعف در مديريت پسماندهاي شهري است، انجام يك برنامه‌ريزي و مديريت صحيح اقتصادي و زيست ‌محيطي در چهارچوب طرح مديريت پسماند ضروري مي‌باشد. بنابراين پژوهش حاضر با هدف طراحي مدل مديريت پسماند جامد شهري در شهرستان اسلامشهر انجام گرفت. اين پژوهش از نوع كيفي و از نظر روش اجرا، تحليل محتواي مضموني است. جامعه‌ي آماري پژوهش از كارشناسان و مديران شهرداري شهرستان اسلامشهر با بيش از 10 سال سابقه‌ي كار تشكيل شده و ابزار پژوهش مصاحبه‌ي نيمه ساختار يافته بود. براي انتخاب نمونه از روش نمونه‌گيري هدفمند و تكنيك گلوله برفي استفاده شد. تعداد نمونه نيز بر اساس اصل اشباع نظري، 21 نفر در نظر گرفته شد. براي افزايش اعتبار علمي نتايج، از دو روش زاويه‌بندي و كنترل اعضا استفاده شد. در نتيجه تحليل داده‌ها، 128 كد اوليه، 34 مضمون پايه،  6 مضمون سازمان دهنده و 1 مضمون فراگير احصا شد. براساس نتايج تحقيق، مدل مديريت پسماند جامد شهري  شامل 6  مضمون سياستگذاري كاهش توليد پسماند، فرهنگسازي تفكيك و ذخيره پسماند، اصلاح ساختار جمع‌آوري پسماند، مكانيزه نمودن حمل و نقل پسماند، توسعه‌ي بازيافت پسماند و بهينه سازي دفع پسماند مي‌باشد. در انتها بر اساس تحليل شبكه‌ي مضامين احصايي، مدل مناسب جهت ارتقاي كيفيت مديريت پسماند جامد شهري در شهرستان اسلامشهر ارائه گرديد.