تأثير نشاط سازماني بر نوآوري سازماني با نقش ميانجي پذيرش تغيير

انديشمندان مديريت بر اين باورند كه در مقايسه با دهه‌هاي آخر قرن بيستم، سازمان‌هاي امروزي با چالش‌هاي فزاينده‌اي مواجه هستند كه نوآوري را براي اين‌گونه سازمان‌ها نه يك اختيار و يك الزام حياتي ساخته است. بر اين اساس هدف اين پژوهش بررسي تأثير نشاط سازماني بر نوآوري سازماني با نقش ميانجي پذيرش تغيير است. اين تحقيق از نظر نتيجه، كاربردي و از نظر روش توصيفي- پيمايشي مي‌باشد. جامعۀ آماري پژوهش كاركنان گمرك جمهوري اسلامي ايران در استان تهران به تعداد ۶۰۰ نفر هستند كه ۲۳۱ نفر آنها به‌روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. روايي پرسش‌نامه تحقيق توسط خبرگان مورد تأييد قرارگرفت. به‌منظور سنجش پايايي، آلفاي كرونباخ مربوط به هر بخش و كليه سؤالات با استفاده از نرم‌افزار اس. پي. اس. اس محاسبه‌ شد و مقدار آلفاي كرونباخ به‌‌دست ‌آمده بيشتر از 0.7 بوده و بيانگر پايايي پرسش‌نامه مي‌باشد.جهت تجزيه ‌و تحليل داده‌ها از مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم افزار ليزرل استفاده شده است. نتايج پژوهش بيانگر آن است كه نشاط سازماني بر نوآوري سازماني با نقش ميانجي پذيرش تغيير تأثيرگذار مي‌باشد. بنابراين توجه به شادي و نشاط كاركنان در ابعاد گوناگون حائز اهميت بوده و در راستاي تحول‌پذيري كاركنان و ايجاد نوآوري در سازمان مي‌بايست مورد توجه قرار گيرد.