طراحي مدلي براي كاهش ريسك پول‌شويي در بانك‌ها و مؤسسات مالي و اعتباري بر اساس تئوري داده‌بنياد

در دهه‌هاي اخير به علت توسعه محصولات و خدمات مالي عرضه‌شده، پيچيده‌ترشدن ارتباطات مالي، پيشرفت تكنولوژي و افزايش سرعت جريان‌هاي پولي در گستره جهان، روش هاي پول‌شويي، بسيار مبتكرانه تر شده اند و بانك‌ها بيشترين ميزان تأثيرپذيري را از مقوله پول‌شويي دارند. در اين راستا، يكي از مهم‌ترين ريسك هايي كه بانك ها و مؤسسات مالي با آن مواجه هستند، ريسك پول‌شويي است. از همين رو، هدف اصلي تحقيق حاضر، طراحي مدلي براي كاهش ريسك پول‌شويي در بانك‌ها و مؤسسات مالي و اعتباري است. روش تحقيق اين پژوهش، آميخته يا تركيبي است كه با استفاده از رويكرد متوالي اكتشافي مي‌باشد. در اين طرح، ابتدا داده هاي كيفي، گردآوري و تحليل و سپس در مرحله دوم، داده هاي كمي، گردآوري و تحليل شدند كه در راستاي پاسخگويي به اين مسئله، به‌صورت جامع و نظام‌مند تمامي شاخص هايي كه در حوزه ريسك پول‌شويي در بانك ها و مؤسسات مالي و اعتباري مؤثر هستند از طريق مصاحبه از 25 نفر خبره و مطالعه اسنادي با استفاده از روش كيفي تئوري داده‌بنياد شناسايي و استخراج و در 23 مضمون سازمان‌دهنده و 96 مضمون پايه جاي گرفتند. در بخش كمّي و به‌منظور تأييد اجزا از منظر خبرگان از روش تحليل عاملي بهره گرفته شد. نتايج پژوهش، مبين معناداري مدل هاي اندازه‌گيري و معادلات ساختاري در سطح اطمينان 99 درصد است.