تفاوت‌هاي شهر و روستا از نظر عوامل و شاخص‌هاي افزايش جذابيت مكان‌ها و مقاصد گردشگري (نمونۀ موردي: شهرستان پلدختر)

گردشگري نقش كليدي در توسعه جوامع دارد. در عين حال توسعه گردشگري نيازمند توجه به عوامل و شاخص هاي موثر بر جذابيت مقاصد و مكان هاي گردشگري است. با توجه به اهميت اين موضوع، در اين مطالعه به بررسي تفاوت هاي شهر و روستا از نظر عوامل و شاخص هاي افزايش جذابيت مكان ها و مقاصد گردشگري پرداخته شد. تحقيق حاضر از نظر هدف، كاربردي و روش انجام آن تركيبي(كيفي و كمي) است. ابزار گردآوري داده ها و اطلاعات پرسش نامه و مصاحبه مي باشد. جامعه آماري پژوهش، كارشناسان و متخصصان حوزه گردشگري مي باشد كه با روش نمونه گيري هدفمند 50 نمونه انتخاب شد. براي پاسخگويي به سوالات پژوهش از مدل لجستيك باينري(روش LM- نيوتن- ماركارد- رافسون)، و تحليل كيفي استفاده شد. نتايج  پژوهش گوياي آن است كه از ميان عوامل پنجگانه، سه عامل تنوع فرصت هاي شغلي مرتبط با محصولات گردشگري، اصالت فرهنگي/دارايي هاي طبيعي و زيرساخت هاي گردشگري مهم ترين عوامل افزايش جذابيت جاذبه هاي گردشگري در شهرستان پلدختر مي باشند. نتايج بررسي شاخص ها بر اساس مقاصد گردشگري نيز نشان داد كه تفاوت قابل‌توجهي بين شاخص هاي جذابيت در مقاصد گردشگري شهري و روستايي وجود دارد. جذابيت مقاصد روستايي در درجه اول تحت تأثير محصولات  محلي/كشاورزي، سنت هاي محلي، صنايع دستي و دارايي هاي طبيعي مي باشد. در حالي‌كه مهارت هاي شغلي مرتبط با گردشگري، به كارگيري كارگران در شاخه هاي مختلف، خدمات اقامتي و جاذبه هاي فرهنگي/ تاريخي و باستاني، مهم ترين شاخص هاي جذابيت مقاصد گردشگري شهري هستند. از نتايج اين پژوهش براي افزايش جذابيت جاذبه ها و مكان هاي گردشگري و توسعه گردشگري در مقاصد شهري و روستايي ساير مناطق ايران نيز مي توان استفاده نمود.