تأثير فقر شهري برالگوهاي رفتاري شهروندان (نمونۀ موردي: محلّه شيرآباد زاهدان)

رشد شتابان شهرنشيني و شهرگرايي بالاخص در كشورهاي در حال توسعه، يكي از پديده هاي فراگير اجتماعي در عصر حاضر به شمار مي آيد و نابرابري هاي اجتماعي، فقر، افزايش فساد و جرم و جنايت، بحران هاي زيست محيطي، اختلاف طبقاتي، نبود رفاه اجتماعي، مرگ و مير زودرس، بدمسكني و بي مسكني و اسكان غير رسمي، از پيامدهاي آن است. وجود اين گونه نابرابري ها در شهرها و محله هاي محروم و حاشيه نشين، ازجمله محله شير آياد زاهدان، باعث ايجاد تضاد درجوامع و نهايتاً بروز رفتارهاي خشونت آميز مي شود. از اين رو؛ با بررسي فقر شهري و الگوهاي رفتاري متأثر از آن، سعي در ترويج الگوهاي رفتاري متجانس و باهويت شهروندان شده است. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي وضع موجود فقر شهري و تأثير آن بر الگوهاي رفتاري است. محدوده‌ مورد مطالعه، محله شيرآباد زاهدان مي باشد. پژوهش به شيوه‌ توصيفي- تحليلي و براساس راهبرد پيمايش انجام شده است. ابتدا ادبيات و مباني موضوع بررسي شد تا معيارها احصاء شوند. سپس با مراجعه به جامعه‌ خبرگاني (100 نفر)، اين معيارها در قالب مؤلفه هاي 6 گانه نهايي شد. در گام بعدي، در ميدان و به روش مشاهده و مصاحبه، وضع موجود اين معيارها مورد سنجش قرارگرفت. براساس سنجش وضع موجود و تحليل نتايج آزمون تي تك، ميانگين امتياز هر شش مؤلفه از مقدار متوسط (3) به طور معني داري بيشتر بود. بنابراين گزاره هاي پژوهش مورد تأييد قرارگرفت. به اين معني كه شناسايي 6 مؤلفه و 40 معيار به وجود آورنده‌ فقر شهري، در شكل گيري مدل نهايي پژوهش، مورد پذيرش و تأييد كارشناسان و متخصصان قرارگرفت. نتايج پژوهش نشان مي دهد؛ در بررسي نقش فقر شهري برالگوهاي رفتاري شهروندان، مدل پيشنهادي مي تواند بسيار كارآمد باشد. مؤلفه هاي فقر شهري كه برالگوهاي رفتاري تأثيرگذار هستند، براساس يافته هاي پژوهش شامل: مؤلفه هاي اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، كالبدي، زيرساخت و خدمات پايه و زيست محيطي مي باشند.