شناسايي و اولويت‌بندي شاخص‌هاي ساماندهي فضايي گردشگري در محور ياسوج-سپيدان با رويكرد اكولوژيك

هدف پژوهش حاضر شناسايي و اولويت‌بندي شاخص‌هاي ساماندهي فضايي گردشگري محور ياسوج –سپيدان براساس رويكرد اكولوژيك است. اين محور به دليل خطي بودن، مي‌تواند به عنوان يك محور پايدار گردشگري مورد استفاده قرار گيرد. در صورت ساماندهي فضايي و مكاني اين محور براي چنين مقصودي، مي‌توان از الگوهاي متنوع و در عين حال استاندارد براي شكل دهي و مديريت اين كريدور گردشگري بهره گرفت. اين پژوهش از نظر هدف‌گذاري كاربردي و از نظر روش‌شناسي، كيفي-كمي است. طي نمونه‌گيري هدفمند، 30 نفر از متخصصين اين موضوع و كارشناسان در سازمان‌هاي ذي‌ربط انتخاب شده اند. در بخش كيفي، معيارهاي مؤثر بر شاخص‌هاي ساماندهي فضايي- مكاني گردشگري در محور ياسوج-سپيدان، با روش تحليل مضمون و طي مصاحبه با خبرگان شناسايي شده است. در بخش كمي نيز با استفاده از آزمون تي تك نمونه‌اي  در نرم افزار «‌SPSS»  و وزن معيارها با روش تحليل سلسله مراتبي محاسبه شده و رتبه‌بندي شاخص‌هاي ساماندهي فضايي- مكاني گردشگري در محور ياسوج-سپيدان، با رويكرد اكولوژيك با روش جديد تصميم گيري چندمعياره «MARCOS» انجام شده است. در بخش كيفي، پنج معيار: عملكردي، محيط زيست، كالبدي، اجتماعي- فرهنگي و اقتصادي با روش تحليل مضمون و طي مصاحبه با خبرگان شناسايي شده و پس از محاسبه‌ وزن معيارها، شاخص اقتصادي(0.722)، شاخص محيط زيست (0.699)، شاخص كالبدي(0.688)، شاخص عملكردي(0.681) و شاخص اجتماعي(0.668) به‌دست آمده است. نتايج امتياز نهايي روش «ماركوس» و آزمون تي تك نمونه‌اي نشان داد كه بيشترين امتياز به شاخص اقتصادي و كمترين امتياز به شاخص اجتماعي- فرهنگي تعلق داشته است؛ همچنين اين نتايج حاكي از آن است كه مدل «ماركوس» در برابر تغييرات احتمالي در اهميت معيارهاي تصميم گيري حساس مي باشد و پايداري روش در انتخاب مهم‌ترين شاخص‌هاي ساماندهي فضايي- مكاني گردشگري در محور ياسوج-سپيدان با رويكرد اكولوژيك نشان داده شده است.