نقش مزارع پرورش ميگو در توانمندسازي و توسعه‌ اقتصادي روستاهاي ساحل شرقي درياي خزر (نمونۀ موردي: روستاهاي شهرستان گميشان)

يكي از زمينه هاي مناسب براي فعاليت‌‎هاي توليدي در بخش آبزي پروري، گسترش مزارع پرورش ميگو است. اين اقدام ضمن توليد پروتئين سالم، براي ايجاد اشتغال، ارزآوري با حضور در بازارهاي بين‌المللي و توسعه‌ اقتصادي روستاهاي ساحلي حاشيه‌ درياي خزر، اهميت فراواني دارد. نوع تحقيق كاربردي و روش تحقيق توصيفي - تحليلي و ميداني است. پايايي ابزار تحقيق(پرسش نامه)، با استفاده از ضريب آلفاي كرون باخ براي مؤلفه هاي مورد بررسي تحقيق برابر با 0.76 به دست آمده است. جامعه‌ آماري تحقيق حاضر، سرپرستان خانوار در 6 روستاي شهرستان گميشان است كه برابر با 9232خانوار مي‌باشد و از بين آنان 469 نفر در بخش آبزي پروري اشتغال دارند. جهت انتخاب نمونه‌هاي تحقيق، از روش نمونه‌گيري نصادفي ساده استفاده شده و به منظور تعيين حجم نمونه، از فرمول كوكران بهره گرفته شده است. ابتدا تعداد 211 خانوار به عنوان جامعه‌ نمونه انتخاب شد، سپس داده هاي مستخرج از پرسش نامه، با بهره گيري از نرم افزار«Spss» و با استفاده از آزمون هاي؛ تحليل همبستگي گاما، مقايسه‌ ميانگين فريدمن و كروسكال واليس مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. نتايج ماتريس تحليل همبستگي گاما نشان مي دهد كه اكثر شاخص هاي توسعه‌ اقتصادي، با گسترش مزارع پروش ميگو رابطه‌ 99 درصدي و معناداري دارند. همچنين نتايج آزمون فريدمن بيانگر ميزان اهميت هر يك از شاخص هاي توسعه‌ اقتصادي بوده و تفاوت معنادار و 99 درصدي را نشان مي دهند. آزمون مقايسه‌ ميانگين كروسكال واليس نيز ميزان تأثيرگذاري مزارع پرورش ميگو در شش روستاي مورد مطالعه را مشخص مي كند. پرورش ميگو به عنوان يكي از منابع مهم تامين غذاي سالم محسوب مي شود و در حال حاضر در زمين‌هاي ساحلي لم يزرع شمال شرقي درياي خزر كه مناسب ساير فعاليت‌هاي اقتصادي نيست، قابل گسترش است. اين اقدام مهم، باعث توانمندسازي و بهبود كيفيت زندگي و معيشت پايدار روستاييان شاغل در مزارع پرورش ميگو شده است.