تحليل گفتمان انتقادي الگوي زن مطلوب در آثار مرتضي مطهري

توجه به سوژه‌هاي فعال ما را به صورت تاريخي با فرايند ساخته شدن و به حاشيه رفتن گفتمان‌هاي مختلف آشنا مي‌كند چون آن‌ها از مجراي گفتگويي انتقادي به گفتمان خود شكل مي‌دهند و سرنخي مي‌شوند تا بتوانيم رد اين گفتمان‌ها را در ساختارها جستجو كنيم. مقاله حاضر با سوداي بررسي فرايند ساخته شدن الگويي از زن مطلوب، به سراغ مرتضي مطهري در تاريخ معاصر ايران مي‌رود؛ به اين دليل كه همچنان مي‌توان رد الگويي را كه او برساخت مي‌كند در نظام حقوقي و سياسي كشور دنبال كرد. پرسش ما در اين پژوهش اين است: مطهري چگونه الگويي از زن مطلوب را در رقابت با گفتمان‌هاي ديگر و زمينه اجتماعي‌اش برساخت مي‌كند؟ ما براي پاسخ به اين پرسش از روش تحليل گفتمان انتقادي فركلاف، هم به عنوان روش و هم به عنوان رويكردي نظري بهره برديم. نتايج مقاله بر اساس تحليل دو كتاب از مطهري صورت گرفته است. او الگوي مد نظرش را با گفتگوي انتقادي با الگوي زن پرده نشين از يك سو و الگوي زن مدرن از سوي ديگر شكل مي‌دهد اما در نهايت الگوي زن مطلوب او در ابعاد مختلفي شبيه الگوي زن پرده نشين مي‌شود.