پيش‏بيني آسيب‌پذيري روان‌شناختي عملكردي ورزشي بر اساس تنظيم شناختي هيجان و حمايت‏ هاي اجتماعي در دانشجويان نخبه ورزشكار

عوامل روان‌شناختي مقدمه مهمي براي شروع آسيب‌هاي ورزشي هستند و همچنين نقش مهمي در توان‌بخشي آسيب و درنهايت بازگشت موفقيت‌آميز به بازي دارند. هدف اين پژوهش پيش‏بيني روان‌شناختي عملكرد پيش‏بيني آسيب‌پذيري روان‌شناختي عملكردي ورزشي بر اساس تنظيم شناختي هيجان و حمايت‏هاي اجتماعي در دانشجويان نخبه ورزشكار بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و مدل رگوسيوني چندگانه خطي است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي ورزشكاران نخبه شهر تهران در سال 1400-1401 با دامنه سني 18 تا 25 سال و سطوح مهارتي مختلف (ورزشكاران گروهي و انفرادي) است كه از اين جامعه، تعداد 300 نفر بر اساس روش تعيين حجم نمونه جيمز انتخاب شدند، روش نمونه‏گيري به‌صورت دسترس بود. براي جمع‏آوري داده‏ها از پرسشنامه روان‌شناختي عملكرد ورزشي (IPED) (Hernandez-Mendo, 2006) اصلاح‌شده پرسشنامه روان‌شناختي لوهر، پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان (CERQ) (Garnefsky et al., 2002) و پرسشنامه حمايت اجتماعي (SPS) (Cutrona Russell, 1987) استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين توانايي‏هاي روان‌شناختي عملكرد با راهبردهاي‏ سازش يافته تنظيم شناختي هيجان 9.481, β=14.211, p 0.001)) و حمايت اجتماعي (t=19.052, β=1.278, p 0.001) رابطه مثبت و معناداري در سطح احتمال يك درصد وجود دارد و بين توانايي‏هاي روان‌شناختي عملكرد با راهبردهاي‏ سازش نيافته تنظيم شناختي هيجان رابطه منفي وجود دارد كه ازلحاظ آماري معني‏دار ناست (t=-1.396, β=-2.963, p=0.164)؛ بنابراين نتايج نشان داد كه روان‌شناختي عملكرد با افزايش حمايت اجتماعي و راهبردهاي سازش‏يافته هيجان افزايش مي‏يابد كه بالطبع باعث كاهش آسيب‌پذيري روان‌شناختي عملكردي ورزشكاران مي‏گردد.