اثربخشي خود افشايي اساتيد بر كم‌رويي در بين دانشجويان رشته زبان انگليسي: نقش ميانجي امنيت روان شناختي

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي اثر خود‌افشايي اساتيد بر كم‌رويي دانشجويان رشته زبان انگليسي با نقش ميانجي امنيت روانشناختي مي باشد. اين پژوهش از نوع توصيفي‌ـ همبستگي بوده و با روش پيمايشي انجام گرفت. جامعه آماري شامل دانشجويان رشته زبان انگليسي دانشگاه هاي استان مازندران بود و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 384 نفر تخمين‌زده شد. براي گردآوري داده‌ها از سه پرسشنامه استفاده شد كه روايي و پايايي آن با استفاده از آزمون تحليل عاملي تاييدي و آلفاي كرونباخ به تاييد رسيد. همچنين، براي پاسخ به پرسشهاي تحقيق از مدل معادلات ساختاري با نرم افزار ليزرل و جهت سنجش معني‌داري از آزمون سوبل بهره گرفته شد. نتايج حاكي از آن است كه خودافشايي اساتيد و كم‌رويي دانشجويان داراي همبستگي معنادار اما معكوس هستند. بعلاوه، مشخص شد كه خودافشايي اساتيد بر كمرويي دانشجويان و نيز امنيت روانشناختي ايشان تاثير معناداري دارد. همچنين، با توجه به نتيجه آزمون سوبل، مشخص شد كه خودافشايي بر كم‌رويي با نقش ميانجي امنيت روانشناختي اثر غيرمستقيم دارد. در نتيجه، با توجه به بيشتر بودن اثر مسير غيرمستقيم از مسير مستقيم و نتايج آزمون معناداري مي توان گفت وجود متغير ميانجي تاثير را افزايش داده و نقش ميانجي امنيت روانشناختي مورد تاييد واقع مي شود.