آسيب‌شناسي سياست‌هاي فقرزدايي كميتۀ امداد امام خميني‌(ره) در مناطق روستايي (مورد مطالعه: مددجويان تحت پوشش در شهرستان تنگستان)

هدف: با توجه به اينكه رسالت اصلي كميتۀ امداد امام خميني(ره)، از بين ‌بردن فقر در جامعه و حمايت از قشر محروم در مناطق مختلف كشور است، ارزيابي ميزان اثربخشي و كارايي سياست‌هاي اتخاذ‌شدۀ اين سازمان در جهت فقرزدايي و توانمندسازي مددجويان تحت پوشش در مناطق روستايي، انگيزۀ انجام اين پژوهش است. روش: اين پژوهش با استفاده از روش كيفي و شيوۀ تحليل مضمون انجام شده است. داده‌هاي مورد نياز با استفاده از مطالعۀ اسناد و مدارك و نيز ابزار مصاحبه با 23 نفر از مددجويان تحت پوشش و 5 نفر از مطلعان كميتۀ امداد به ‌دست ‌آمده‌ است. ميدان اين تحقيق، مددجويان تحت پوشش در مناطق روستايي شهرستان تنگستان در استان بوشهرند. يافته‌ها: با تحليل تماتيك مصاحبه‌ها، 5 تم اصلي در ارزيابي سياست‌هاي فقرزدايي كميتۀ امداد شناسايي شد كه شامل‌ عملكرد نامناسب سازماني، بي‌ثباتي اقتصاد كلان جامعه، پذيرش فرهنگ فقر، فقدان برنامه‌هاي تسهيلگري كارآمد و كمبود الگوهاي بهينۀ اشتغال‌‌اند. نتيجه‎‍گيري: پژوهش نشان داد‌ عملكرد كميتۀ امداد در فقرزدايي از مناطق روستايي، در بخش‌هاي مختلف مناسب نيست و نياز است جداي از اصلاحات اقتصادي ضروري در كل جامعه، كميتۀ امداد امام خميني نيز با رفع موانع بانكي، شناسايي مناسب نيازمندان واقعي، نظارت بر عملكرد مؤسسات خيريه، جذب مشاركت‌هاي مردمي، برقراري ارتباط مناسب با ديگر نهادهاي دولتي، ترويج روحيۀ كار، برگزاري دوره‌هاي آموزش شغلي و مشاورۀ اجتماعي و ايجاد الگوهاي بهينۀ اشتغال، در راستاي فقرزدايي از اين مناطق، مؤثرتر عمل كند. بر‌اساس اطلاعات به دست آمده در اين تحقيق، هرچند عوامل فردي و سطح خرد در تداوم چرخۀ فقر مؤثرند، اما عوامل ساختاري، تأثير بسيار جدي‌تري در موفقيت و يا ناكامي سياست‌هاي فقرزدايي دارند.