رفتار همنوع خواري سوسك زردآرد (Tenebrio molitor Linnaeus, 1758) در شرايط آزمايشگاهي

مقدمه: در بسياري از گونه‌هاي حشرات، همنوع خواري بعنوان يك رفتار طبيعي گزارش شده است و در اين رفتار حشرات كامل و لاروها، در نبود غذا از تخم و شفيره تغذيه مي كنند. مواد و روش ها: در پژوهش حاضر هفت گروه غذايي كه هركدام حاوي مخلوطي از سبوس‌ گندم با جو، ذرت و نخود است به عنوان محيط پرورش سوسك فراهم شد. اثر گروه هاي فوق در حضور ميوه هويج (دوره سيري) و عدم حضور ميوه (دوره گرسنگي) بر رفتار همنوع‌خواري انتخابي حشره كامل و لارو از تخم و سوسك زرد آرد مورد بررسي قرارگرفت. نتايج و بحث: نتايج آناليز رفتار انتخابي سوسك ها نشان داد كه آنها ابتدا تخم‌ها و سپس شفيره ها را ترجيح مي‌دهند كه احتمالا به علت رفتار جستجوگرانه آنها در بستر محيط پرورش حاوي تخم و همچنين ناتواني تخم ها در اجتناب از شكار است. در رفتار انتخابي لاروها مشاهده شد كه آنها ابتدا به شفيره ها و سپس به حشرات كامل حمله مي كنند، كه احتمالا به دليل ناتواني شفيره در اجتناب از شكار و داشتن بدن نرم و مرطوب مي باشد. همچنين نتايج نشان داد كه فاكتور تغذيه و كيفيت رژيم غذايي تاثير معني داري بر همنوع خواري دارند. در بررسي اثر دوره هاي گرسنگي (12، 24، 36، 48) بر ميزان همنوع‌خواري حشره كامل، ملاحظه شد كه حشرات با بيش از 12 ساعت گرسنگي، بيشترين ميزان همنوع‌خواري را نشان مي‌دهند.