رابطه درماندگي مالي و مديريت سود با توجه به نقش اندازه حسابرس در دوران ركود

درماندگي مالي شركت ها يكي از عواملي است كه در صورت مواجه شدن با آن مديريت شركت دست به عملكردهاي خاصي مي زند و به تبع آن سود حسابداري را به عنوان يكي از بارزترين اقلام ارزيابي عملكرد، در زمان مواجه با درماندگي مالي دستكاري مي كنند. شركت هايي كه با درماندگي مالي مواجه هستند براي رهايي يافتن از هزينه هاي ورشكستگي دست به مديريت سود مي زنند و از اقلام تعهدي بيشتري نسبت به ساير شركت ها بهره مي برند. در اين پژوهش بررسي رابطه درماندگي مالي و مديريت سود با توجه به نقش اندازه حسابرس طي دوره 1395-1399 مورد بررسي قرار گرفت. اين پژوهش از لحاظ طبقه‌بندي بر حسب هدف، پژوهشي كاربردي است و از لحاظ طبقه‌بندي بر مبناي روش، پژوهش توصيفي محسوب مي‌شود و از ميان پژوهش ات توصيفي، از نوع همبستگي است. نمونه آماري پژوهش به روش حذفي سيستماتيك تعداد 120 شركت انتخاب شد. در اين تحقيق جهت بررسي درماندگي مالي از سه شاخص سودخالص منفي، سرمايه در گردش منفي و منفي بودن همزمان سود و سرمايه در گردش استفاده شد. نتايج حاصل از آزمون فرضيه ها در سطح خطاي پنج درصد نشان داد: بين درماندگي مالي و مديريت سود رابطه معناداري وجود دارد. همچنين اندازه حسابرس بر رابطه بين درماندگي مالي شركت و مديريت سود تأثير معناداري دارد.