اثر پودر شيشه بازيافتي بر پتانسيل واگرايي و پارامترهاي ژئوتكنيكي خاك‌هاي واگرا

وجود پديده واگرايي در رس‌ها به‌دليل پراكنده شدن و افزايش نيروي دافعه بين ذرات تحت شرايط خاصي، مشكلات زيادي را براي پروژه‌هاي عمراني ايجاد مي‌كند. با توجه به پيشرفت صنعت بازيافت مواد زائد و تأثير آن‌ها در كاهش مشكلات زيست‌محيطي، در اين پژوهش از پودر شيشه بازيافتي جهت بهسازي خاك‌هاي واگرا (Dispersive Soil) استفاده شده است. براي اين منظور تركيبات مختلفي از پودر شيشه به مقدار وزني صفر، 2، 4، 6 و 8 درصد وزن خاك، به رس واگرا افزوده شد سپس نمونه‌ها تحت آزمايش‌هاي‌ مختلف ژئوتكنيكي‌ قرار گرفتند و ميزان تغييرات پتانسيل واگرايي و همچنين بهبود ويژگي‌هاي ژئوتكنيكي خاك مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد، با افزودن 8 درصد پودر شيشه به خاك، پتانسيل واگرايي به‌طور قابل ملاحظه‌اي كاهش مي‌يابد. در اين حالت طبق نتايج آزمايش هيدرومتري دوگانه، پتانسيل واگرايي حدود 71.7 درصد كاهش يافت و بر اساس نتايج آزمايش كرامب، خاك در رده‌ خاك‌هاي غيرواگرا قرار گرفت. همچنين نتايج آزمايش حدود اتربرگ نشان دهنده‌ كاهش شاخص خميري نمونه‌ها است. بررسي نتايج آزمايش تراكم نشان داد با افزودن پودر شيشه به خاك پيوستگي مناسبي بين ذرات خاك به‌وجود آمده و حداكثر چگالي ‌خشك افزايش يافته است. بيشترين افزايش مقاومت فشاري محدود نشده در دوره‌ عمل‌آوري 7، 14 و 28 روزه در نمونه‌هاي اصلاح شده با 6 درصد پودر شيشه مشاهده شد. علت اصلي افزايش مقاومت، تغيير در ساختار خاك واگرا در اثر واكنش‌هاي پوزولاني (Pozzolanic reactions) و تشكيل ژل هيدرات سيليكات كلسيم (Calcium silicate hydrate gel) بود كه باعث ايجاد ساختاري متراكم‌تر و در نهايت منجربه بهبود ويژگي‌هاي مقاومتي خاك واگرا شده است.