تربيت سياسي و تبيين نقش آن در تمدن‎سازي نوين اسلامي: بسترها و موانع

تمدن‎سازي نوين اسلامي دغدغه و خواسته‎اي است كه آيت‎الله خامنه‎اي از آن به‌عنوان آخرين مرحله از فرآيند تكاملي جامعه اسلامي ياد كرده است. اما رسيدن به اين سطح از تكامل، نيازمند مقدماتي است كه اين مقاله در صدد تحليل آن مي‎باشد. مطالعات موجود در اين زمينه گرچه بر وجه كلي تربيت سياسي پرداخته‎اند؛ اما مقاله‌ي حاضر اصلي‎ترين مقدمه آن را در انسان‎سازي و تربيت اجتماعي و سياسي افراد جامعه مي‎داند. اين تحقيق داده‎هاي لازم را از منابع معتبر گردآوري كرده و با روش توصيفي – تحليلي به بررسي و تبيين امكان تمدن‎سازي نوين اسلامي با اولويت تربيت سياسي در قالب مراحل نمادي، توصيفي، استدلالي، نظريه‎پردازي و نهادسازي پرداخته و با طرح بسترها و موانع آن به اين نتيجه رسيده است كه اين امر محقق نخواهد شد مگر اين‎كه نه‌تنها مصاديق عيني (نمادها و نهادهاي) از قبل موجود بومي و بلكه موارد عاريتي آن در چهارچوب ذهنيت و دانش بومي، اما متناسب با اقتضاءهاي جديد و جهاني‎شده، مورد توصيف، تبيين مستدل و نظريه‎پردازي مجدد قرار گيرد تا نهادهايي جديد با كاركردهاي متناسب با جامعه اسلامي و ايراني توليد يا بازتوليد شوند.