تجارب زيسته تغييرات سبك زندگي مادران شاغل در دوران همه‌گيري ويروس كوويد-19 به روش كيفي

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تجربه زيستۀ مادران شاغل از تغييرات سبك زندگي خود در مواجهه با همه‌گيري ويروس كوويد-19 انجام شد. روش: اين مطالعه از نوع كيفي و با استفاده از روش پديدار‌شناسي انجام شد. جامعه آماري مادران شاغل در حوزه‌هاي گوناگون آموزشي(هنري، فرهنگي، علمي) در سال 1401-1400 شهر تهران بودند. نمونه گيري به روش هدفمند انجام شد و پس از تعداد 20 نفر به نقطه اشباع رسيد. داده‌ها از طريق مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته جمع‌آوري و با روش پديدارشناسي اسميت تحليل شدند. يافته‌ها: در اين پژوهش 8 مضمون اصلي و 19 مضمون فرعي بدست آمد كه مضامين اصلي عبارتند از: عادات جسماني، آسيب‌پذيري رواني، مشكلات شغلي، تغيير الگوي هزينه-درآمد، تعارضات زوجين، تعارضات مادر-فرزندي ، حضور اجباري در خانه و دشواري مسئوليت‌هاي مراقبتي. نتيجه‌گيري: نتايج بدست آمده از اين پژوهش نشان‌دهندۀ ضرورت توجه همه‌جانبه به مسائل و چالش‌هاي مادران شاغل در مواجهه با پديدۀ چندبعدي و پيچيدۀ همه‌گيري ويروس كوويد-19 و پيامدهاي متعدد مثبت و منفي آن در عرصۀ سبك زندگي آنان است.