بررسي رابطه سپاسگزاري، عذرخواهي و صميميت زناشويي با نقش تعديل گري تكبر در بين زنان

پژوهش حاضر باهدف بررسي رابطه سپاسگزاري، عذرخواهي و صميميت زناشويي با نقش تعديل گري تكبر در بين زنان استان تهران انجام‌شده است. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري آن شامل كليه زنان 20 تا 50 ساله استان تهران كه حداقل يك سال از زندگي مشتركشان سپري‌شده باشد. از اين ميان 308 زن به روش نمونه‌گيري در دسترس موردمطالعه قرار گرفتند. داده‌ها به شكل آنلاين از طريق پرسشنامه محقق ساخته عذرخواهي، مقياس غرور اصيل و تكبر تريسي و رابينز(2007)، پرسشنامه قدرداني يا سپاسگزاري(مك‌كلاف، ايمونز و تسنگ،2002) و پرسشنامۀ صميميت زوجين(واكر و تامپسون، ۱۹۸۳) گردآوري ‌شده و با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS-3 مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد، سپاسگزاري با صميميت زناشويي رابطه مثبت اما عذرخواهي و تكبر با صميميت زناشويي رابطه منفي دارند. تكبر رابطه سپاسگزاري و صميميت زناشويي را تعديل اما رابطه عذرخواهي و صميميت زناشويي را تعديل نكرد. باتوجه به اين يافته‌ها، توصيه مي‌شود جهت افزايش ميزان صميميت زناشويي، بهبود روابط زوجين و سلامت عمومي زنان، كارگاه‌هاي آموزشي توسط كارشناسان حوزه سلامت روان در جهت آگاهي بخشي زوجين نسبت به عوامل فوق‌الذكر، در جهت افزايش صميميت زناشويي و بهبود روابط زوجين و سلامت عمومي زنان اقدام گردد.