اثر 8 هفته تمرين شنا، سلول‌درماني و مصرف ويتامين E بر سطوح تستوسترون و ژن‌هاي درگير در مسير اتوفاژي موش‌هاي نر نابارور

مقدمه: ناباروري در واقع عدم باروري در زوجيني است كه با وجود يك سال يا بيشتر تلاش براي توليد مثل، هيچ گونه لقاحي در آن ها رخ نداده است. مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر 8 هفته تمرين شنا، سلول درماني و مصرف ويتامين E بر تستوسترون و ژن هاي Lc31 و P62 بافت بيضه موش هاي مدل آزواسپرمي انجام شد.روش‌كار: در اين مطالعه تجربي، 40 سر رت 6 تا 8 هفته اي به صورت تصادفي انتخاب، و سپس مدل آزواسپرمي با داروي بوسولفان با دوز 40 ميلي گرم القاء شد. پس از گذشت يك ماه موش ها در 8 گروه: 1) كنترل، 2) بيمار، 3) شم، 4) بيمار + تمرين، 5) بيمار + مكمل، 6) بيمار + سلول، 7) بيمار + مكمل + تمرين و 8) بيمار + سلول + تمرين، تقسيم شدند. سلول‌هاي بنيادي در ناحيه مجران دفران به ميزان يك ميليون سلول براي هر موش پيوند زده شد، محلول خوراكي ويتامين E به ميزان 100 ميلي‌گرم بر كيلوگرم را به صورت گاواژ دريافت كردند و هم چنين گروه هاي تمريني به مدت 8 هفته، 30 دقيقه در روز، 5 روز در هفته تمرين شنا را به‌صورت تداومي و با شدت ثابت 60 درصد ضربان قلب بيشينه انجام دادند. سطوح تستوسترون به روش الايزا و بررسي بيان ژن هاي P62 و LC31 بافت بيضه با تكنيك PCR Real Time انجام شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS  (نسخه 26) انجام شد. ميزان p كمتر از 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد.يافته ها: القاي آزواسپرمي باعث كاهش معني دار سطوح تستوسترون و بيان ژن هاي Lc31 و P62 بافت بيضه نسبت به گروه كنترل شد (0.05≥p)، اما در گروه  هاي مكمل، سلول، تمرين، تمرين+ مكمل و تمرين+ سلول نسبت به گروه هاي بيمار و شم افزايش معني دار را نشان دادند (0.05≥p).نتيجه گيري: در مطالعه حاضر هم افزايي تمرين شنا با ويتامين E و سلول بنيادي مزانشيمي مشتق از مغز استخوان در بهبود شار اتوفاژي در رت هاي مدل تجربي آزواسپرمي مشاهده شد كه ممكن است از اين طريق در افزايش تستوسترون و يا حتي باروري مؤثر باشد.