اثر دوزهاي مختلف استروژن در پيشگيري از عود چسبندگي بعد از ليز هيستروسكوپيك در سندرم آشرمن: يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده

مقدمه: چسبندگي داخل رحمي وضعيتي است كه مي‌تواند منجر به نازايي، آمنوره و سقط مكرر در بيمار شده و درمان اين بيماران معمولاً با چالش‌هاي زيادي همراه است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه تأثير دو دوز مختلف استروژن در پيشگيري از عود چسبندگي بعد از ليز هيستروسكوپيك در سندرم آشرمن انجام شد.روش‌كار: اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده همراه با گروه كنترل، بين سال‌هاي 1396 تا 1400 بر روي 30 بيمار مبتلا به سندرم آشرمن متوسط و شديد در بيمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد. بيماران تحت عمل هيستروسكوپي براي حذف چسبندگي قرار گرفتند. براي تمام بيماران پس از عمل، بالون داخل رحمي گذاشته شد و سپس تحت درمان با استروژن به‌مدت 30 روز و مدروكسي پروژسترون 10 ميلي‌گرم روزانه در 10 روز آخر قرار گرفتند. بيماران به‌صورت تصادفي در دو گروه استروژن 2.5 ميلي‌گرم و 5 ميلي‌گرم روزانه قرار گرفتند. پس از اتمام دوره درمان، با هيستروسكوپي مجدد، وضعيت كاويته رحم بررسي و وضعيت پاسخ به درمان از نظر بازگشت چسبندگي و شدت آن در دو گروه با هم مقايسه شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 26) و آزمون‌هاي شاپيرو ويلك و يو من ويتني انجام شد. ميزان p كمتر از 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد.يافته ها: شايع‌ترين علت آشرمن در گروه 2.5 ميلي‌گرم، كورتاژ (60%) و در گروه 5 ميلي‌گرم، اعمال جراحي ديگر (60%) بود. دو گروه از نظر متغيرهاي مخدوشگر شامل سن، علت بروز آشرمن و شدت چسبندگي اختلاف آماري معناداري نداشتند (0.714=p). در بررسي پاسخ به درمان، از نظر شدت چسبندگي در هيستروسكوپي مجدد (0.858=p) و پاسخ به درمان (0.714=p) بين دو گروه اختلاف آماري معناداري وجود نداشت.نتيجه گيري: براي پيشگيري از عود چسبندگي داخل رحمي (سندرم آشرمن) بعد از ليز هيستروسكوپيك چسبندگي، دوز 2.5 ميلي‌گرم استروژن گونژوكه به اندازه دوز 5 ميلي‌گرم استروژن كارآمد بود.