بررسي حد نصاب اخلاقي از منظر شهيد مطهري با تكيه بر واقعيت اخلاق

حد نصاب اخلاقي به مرز سعادت حقيقي اطلاق مي‌شود. هدف اين تحقيق استنتاج اين حد، از كلام شهيد مطهري با توجه به سنخ واقعيت اخلاقي به روش توصيفي ـ تحليلي است. وي سنخ واقعيت اخلاقي را ديني و پرستش آگاهانه مي‌داند و اين پرستش جز با اعتقاد به توحيد يعني حد نصاب اخلاقي امكان ندارد. به نظر مي‌رسد بيان شهيد مطهري در اثبات سنخ واقعيت اخلاقي كه اخلاق ديني است، از جهت مباني و لوازم آن، به بيان اصلاحي و تكميلي ذيل نياز دارد، به اين بيان كه با توجه به ويژگي خاص انساني بايد سنخ واقعيت اخلاق را براي انسان تعقل دانست. انسان بر اساس كما‌‌‌‌ل‌خواهي، قرب به كمال مطلق را متعلق تعقل خود قرار مي‌دهد و در شناخت رابطۀ خود با كامل مطلق، به نيازمندي خود پي مي‌برد و به تبعِ اين شناخت، رفتار متناسب با آن نياز را كه ابراز آن نيازمندي و تشكر از معطي آن است انجام مي‌دهد. شهيد مطهري به آن، پرستش آگاهانه اطلاق مي‌كند.