تبيين داده‌بنياد ‌مراقبت‌گري زوجي: يك پژوهش كيفي

هدف: مراقبت‌گري براي روابط انساني بنيادي است و نقش تعيين كننده‌اي در كيفيت و ثبات روابط زناشويي ايفا مي‌كند. پژوهش حاضر با هدف تبيين مفهوم ‌مراقبت‌گري زوجي انجام شد. روش: اين پژوهش به روش كيفي و با استفاده از رويكرد داده‌بنياد در سال 1400 انجام شد. بدين منظور 10 زوج ساكن شهر اليگودرز با دارا بودن ملاك‌هاي ورود و با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند تا رسيدن به اشباع داده‌ها انتخاب و در پژوهش شركت كردند. اين افراد با استفاده از مصاحبه‌ي عميق نيمه ساختاريافته مورد بررسي قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده‌ها با روش استراوس و كربين (2014(و نرم‌افزار MAXQDA20 انجام شد. يافته‌ها: تحليل داده‌ها منجر به شناسايي 78 كد باز و 13 كد محوري در قالب شرايط علي: تاريخچه‌ي زندگي و ازدواج آگاهانه؛ شرايط زمينه‌اي: بسترهاي فردي و زوجي؛ شرايط مداخله‌گر: عوامل تسهيل‌كننده رفتاري و شناختي؛ موانع: عوامل فشارآور فردي و محيطي؛ راهبردهاي تداوم‌بخش و ارتقاء‌بخش مراقبت؛ و پيامدهاي فردي براي مراقبت‌كننده و مراقبت‌گيرنده و پيامدهاي زوجي گرديد و مقوله مركزي با عنوان «مراقبتگري متقابل زوجي» انتخاب شد. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش بيانگر اين بود كه عوامل دخيل در مراقبتگري زوجي حتي به قبل از ازدواج برمي‌گردد. مراقبتگري زوجي در گرو ازدواج آگاهانه و اقدامات سازنده و فعالانه زوج‌ها مي‌باشد و فرايندي تعاملي و متقابل است كه افزايش بينش و آگاهي زوج‌ها و استفاده از راهبردهاي مراقبت‌جويي و مراقبت‌پذيري در تداوم آن مؤثر است.