آموزش شهروندي در سند تحول بنيادين آموزش و پرورش جمهوري اسلامي ايران

در دنياي امروزي همانطور كه شهروندي به عنوان يكي از ويژگي هاي نظام هاي دموكراتيك پذيرفته شده است، آموزش شهروندي براي پيشرفت جامعه و همچنين حفظ آن، ضروري مي نمايد. از سوي ديگر تنوع مفاهيم و موضوعات حول شهروند نشان مي دهد كه نه تنها  پديده ي شهروندي حائز اهميت است بلكه اين پديده در حال تغيير است. بر همين اساس از آنجا كه انسان از بدو تولد به طرق مختلف تحت آموزش است و «آموزش سنگ بناي ايجاد، حفظ و پيشرفت تمام جوامع بشري است» آموزش شهروندي براي دستيابي به اهداف مطرح شده در هر جامعه الزامي مي نمايد. هدف اين تحقيق بررسي جايگاه آموزش شهروندي در سند تحول بنيادين آموزش و پرورش جمهوري اسلامي ايران مي باشد. روش تحقيق در اين پژوهش تحليل محتواي كيفي است. روش نمونه گيري به صورت هدفمند و ابزار پژوهش كمي بوده است. با توجه به يافته هاي اين تحقيق، الگوي آموزش شهروندي را مي توان در مؤلفه ي دانش شهروندي، مهارت شهروندي و نگرش شهروندي و 27 شاخص مجزا مطرح و ارائه نمود. نتايج نشان مي دهد كه بسياري از شاخص هاي آموزش شهروندي در متن سند تحول بنيادين آموزش و پرورش وجود دارد.