تبيين جامعه شناسي رفتار سياسي با فرهنگ سياسي مشاركتي بعد از انقلاب اسلامي ايران

موضوع توسعه فرهنگ سياسي و شناسايي عوامل و مؤلفه‌هاي موثر بر آن‌يكي از مهم‌ترين موضوعات مورد تأمل براي محققين و پژوهشگران اين حوزه مي‌باشد. هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير رفتار سياسي مديران وزارت كشور بر فرهنگ سياسي مشاركتي آن‌ها بعد از انقلاب اسلامي است. روش اين پژوهش، از لحاظ برخورد با داده‌ها كمي، و اجراي تحقيق با روش پيمايش، و گردآوري داده‌ها نيز با ابزار پرسشنامه انجام گرفته است. جامعه آماري در اين پژوهش شامل مديران سياسي وزارت كشور مي‌باشند كه تعداد كل آن‌ها بالغ بر 168 نفر مي‌باشند. لذا حجم نمونه در اين پژوهش برابر با حجم كل جامعه آماري 168 نفر مي‌باشد همانطور كه ذكر شد در اين پژوهش از روش تمام شماري جهت جمع آوري داده‌ها استفاده شده است. در تحقيق حاضر از نمونه‌گيري غير تصادفي و از نوع هدفمند استفاده شده است. به منظور سنجش روايي يا اعتبار ابزار تحقيق، از اعتبار ظاهري استفاده شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده نيز از طريق نرم افراز SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه بين جنسيت پاسخگويان و ميزان تحصيلات با فرهنگ سياسي مشاركتي رابطه معناداري وجود دارد و اينكه بين رفتار سياسي با فرهنگ سياسي مشاركتي رابطه معنادار مثبت و مستقيمي وجود دارد و رفتار سياسي با همه ابعاد فرهنگ سياسي مشاركتي يعني بعد شناختي، بعد ارزشي و بعد ادراكي نيز رابطه معناداري مثبت و مستقيمي دارد.