واكاوي ابعاد نرم پايايي سازماني در سازمان‌هاي دولتي: پژوهشي كيفي

نرخ بالاي تغييرات محيط، شرايط سخت‌تري را براي سازمان‌ها ايجاد و عملكرد آنها را مختل مي‌كند. بنابراين، توانايي سازمان‌ها براي حفظ عملكرد مناسب علي‌رغم بحران‌هاي پيش‌آمده، اهميت يافته است. يكي از موضوعات مهم در اين شرايط اين است كه چگونه مي‌توان پايايي سازمان‌ها يا توان حفظ عملكرد مناسب در شرايط بحران را ارتقا داد. پايايي سازماني دو ساحت سخت و نرم دارد كه ابعاد ساحت سخت آن چندين دهه مورد توجه پژوهش‌گران قرار گرفته است، ولي به ابعاد ساحت نرم آن كمتر توجه شده است. به اين ترتيب، به‌رغم دامنه كاربرد گسترده و توجهات نظري اخير معطوف به ابعاد ساحت نرم پايايي سازماني، كماكان ابعاد و مؤلفه‌هاي اين نوع پايايي به‌صورتي‌كه بتواند به پياده‌سازي آن در سازمان‌ها كمك كند شناسايي نشده است. پژوهش حاضر با هدف واكاوي ابعاد نرم پايايي سازماني در سازمان‌هاي دولتي صورت گرفته است. اين پژوهش با رويكرد كيفي انجام شده ‌است. مشاركت‌كنندگان، مديران و كارشناسان شش سازمان دولتي بودند كه تجربه كار در بخش مديريت بحران و ايمني را داشتند. تعداد آنها شانزده نفر و روش نمونه‌گيري هدف‌مند بوده است. ابزار جمع‌آوري داده‌ها، مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته بوده است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش تحليل مضمون استفاده شده است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه مدل ابعاد نرم پايايي سازماني شامل قابليت‌هاي‌ منابع انساني، سازماني، دانشي، و مديريت منابع انساني است كه پرورش اين قابليت‌ها به استمرار خدمات سازمان‌ها در شرايط بحراني كمك مي‌كند.