آسيب‌شناسي خط‌مشي‌هاي نخبگاني: واكاوي موانع جذب استعدادهاي برتر در بخش دولتي ايران

استفاده از سرمايه انساني باكيفيت در بخش عمومي، در كانون توجه خط‌مشي‌هاي ملي بسياري از كشورها قرار دارد. آيين‌نامه جذب و نگهداري سرمايه انساني استعداد برتر، يكي از خط‌مشي‌هايي است كه توسط هيئت‌وزيران تصويب شده، تا مسير ويژه‌اي براي شناسايي و جذب مستعدين در دستگاه‌هاي اجرايي و حاكميتي ايجاد كند. در اجرايي‌ شدن اين مهم، چالش‌هايي وجود دارد. هدف اين پژوهش، شناسايي موانع جذب استعدادهاي برتر در اين دستگاه‌هاي حاكميتي است. داده‌هاي اين پژوهش كيفي، مستخرج از مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته با 17 نفر از صاحبنظران در 5 دستگاه حاكميتي كه به طريقي با استعدادهاي برتر ارتباط دارند استخراج شده است. از روش تحليل محتواي كيفي براي تحليل مصاحبه‌ها استفاده شده است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد «چالش تعريف و شناسايي نخبه»، «عدم آسيب‌شناسي و نيازسنجي پيش از نخبه‌گزيني»، «فقدان سازوكارهاي مناسب جذب»، «فرايندهاي طولاني به‌كارگيري نخبگان»، «معيارهاي نامناسب جذب نخبگان» و «ناديده گرفتن نيازهاي مادي/غيرمادي نخبگان»  از جمله مهم‌ترين موانع جذب استعدادهاي برتر در دستگاه‌هاي حاكميتي است. شناسايي درست اين چالش‌ها، به اتخاذ تصميم‌هاي صحيح و مناسب كمك مي‌كند.