بررسي چگونگي تأثير كيفيت درگيري با فضا بر ميزان حضور پذيري در فضاهاي عمومي شهري (مورد كاوي: بازارهاي سنتي كلان‌شهر شيراز)

افراد ارتباطات متفاوتي با فضا به‌صورت فعال و غيرفعال برقرار مي‌كنند كه مي‌تواند آن‌ها را با فضا درگير و زندگي متنوع و پرجنب‌وجوشي در آن فضا ايجاد كنند و درنتيجه تأثير بسزايي در افزايش حضور پذيري در آن فضا داشته باشند. ازاين‌رو توجه به جنبه‌هاي مختلف درگيري با فضا (فعال و غيرفعال) ضروري به نظر مي‌آيد. هر چه امكان درگيري افراد در يك فضا بيشتر باشد، حضور اقشار مختلف در آن افزايش‌يافته و درنتيجه ميزان حضور پذيري در آن ارتقاء مي‌يابد. در همين ارتباط موضوع حضور پذيري افراد در بازار به‌عنوان يك فضاهاي عمومي كه نقش مهمي در رونق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي شهرها دارند، از اهميت ويژه اي برخوردار است كه در پژوهش حاضر مجموعه بازار سنتي شيراز به‌عنوان نمونه موردي تحقيق در نظر گرفته‌شده است. ازاين‌رو هدف اصلي در اين پژوهش، تحليل ميزان حضور پذيري در بازار بر اساس ميزان درگيري استفاده‌كنندگان با فضاي بازار است. بر همين اساس، ميزان حضور پذيري افراد در بازار به‌عنوان متغير وابسته و كيفيت درگيري با فضاي بازار به‌عنوان متغير مستقل شناخته مي شود؛ همچنين مجموعه بازار سنتي شيراز به‌عنوان نمونه موردي تحقيق در نظر گرفته‌شده است. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي تحليلي مبتني بر تركيب روش هاي كمي و كيفي است و از روش هاي مشاهده، مصاحبه، برداشت ميداني، اسناد و مطالعات كتابخانه‌اي جهت جمع‌آوري اطلاعات و از نرم افزار Depthmap  و تحليل محتوا در ارزيابي موضوع بهره گرفته شد. نتايج تحقيق حاكي از وجود رابطه مستقيم ميان درگيري فضايي و تمايل به استفاده از بازار داشت. مخروط ديد، عناصر كيفي چهره شهر، عناصر كالبدي تاريخي، قابليت ديد، كيفيت لبه‌ها و كيفيت هم‌جواري‌ها ازجمله ابعاد درگيري فضايي در بازارها هستند كه بر ميزان حضور پذيري در بازار نقش داشته‌اند.