تحليلي بولي از تأثير توسعه بر نابرابري اجتماعي در ايران

نوشتار حاضر با هدف واكاوي علل نرخ بالاي نابرابري اجتماعي در برخي استان‌هاي ايران به رشته تحرير در آمده است. براي نيل به اين هدف، پژوهش حاضر از تكنيك جبر بولي استفاده نمود تا پاسخي به اين پرسش فراهم آيد كه چه تركيب‌هايي از معرّف‌هاي توسعه اقتصادي ـ اجتماعي موجب شكل‌گيري نرخ بالاي نابرابري اجتماعي در برخي استان‌هاي ايران شده‌اند. در اين راستا، با مروري بر ادبيات نظري و تجربي موجود در رشته‌هاي جامعه‌شناسي و اقتصاد و با توجه به رابطه تنگاتنگ مؤلفه نابرابري اجتماعي با توسعه اقتصادي ـ اجتماعي در نهايت پنج عاملِ علّي انتخاب گرديد: توليد ناخالص داخلي، صنعتي‌شدن، شهري‌شدن، سواد و اميد به زندگي. نتايج نهايي تحليل بولي دلالت بر آن داشت كه چهار تركيب متفاوت در استان‌هاي ايران به‌عنوان شروط كافي نرخ بالاي نابرابري دست‌اندركار بوده‌اند: الف) تركيبي از توليد ناخالص داخلي پايين به ‌اضافه صنعتي‌شدن پايين و شهري‌شدن پايين؛ ب) توليد ناخالص داخلي بالا به‌اضافه سواد پايين و صنعتي‌شدن بالا و شهري شدن بالا؛ ج) سواد بالا به ‌اضافه صنعتي‌شدن بالا و شهري‌شدن بالا و اميد به زندگي بالا؛ د) توليد ناخالص داخلي بالا به ‌اضافه سواد بالا و صنعتي‌شدن پايين و شهري‌شدن بالا.