اثر هشت هفته تمرين ريتميك شديد و متوسط بر برخي آنزيم هاي كبدي و عملكردي زنان چاق

زمينه و هدف: آنزيم هاي كبدي با چاقي و اجزاي مختلف سندرم متابوليك مرتبط است. تظاهر اين سندرم با خطر بالاي ديابت و بيماري قلبي عروقي آترواسكلروتيك همراه است. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي اثر هشت هفته تمرين ريتميك شديد و متوسط بر برخي آنزيم هاي كبدي و عملكردي زنان چاق بود.روش ها: در اين مطالعه نيمه تجربي، 30 زن چاق فرد 35 تا 45 ساله غيرفعال با استفاده از نمونه گيري در دسترس انتخاب و سپس به طور تصادفي ساده به سه گروه تمرين ريتميك با شدت متوسط (9 نفر)، تمرين ريتميك با شدت شديد(10 نفر)، و كنترل (11 نفر) تقسيم شدند. براي مقايسه تغييرات درون و بين گروهي از آزمون آماري تحليل واريانس يكطرفه و تي زوجي استفاده شد.نتايج: غلظت آسپارتات آمينوترانسفراز، گاما گلوتاميل ترانسفراز و تري گليسريد ، در گروه تمرين شدت شديد و در گروه تمرين با شدت متوسط كاهش معني دار يافت. سطوح آلانين آمينوترانسفراز فقط در گروه تمرين با شدت شديد كاهش معني داري يافت (0/05=P). شاخص تجمع چربي فقط در گروه تمرين با شدت متوسط كاهش معني داري ديده شد (0/009=P). حداكثراكسيژن مصرفي، و انعطاف پذيري، در گروه تمرين با شدت شديد و تمرين با شدت متوسط، افزايش معني داري ديده شد (0/001=P)، اما ميزان چابكي در گروه تمرين با شدت شديد و تمرين با شدت متوسط در پايان دوره تمريني، كاهش معني داري يافت (0/001=P). نتيجه گيري: تمرينات ريتميك با شدت هاي متفاوت مي تواند يك روش تمريني موثر براي بهبود آنزيم هاي كبدي و بهبود شاخص هاي عملكردي در زنان چاق باشد.