شعر شاهد: خوانش روان زخمي از سروده هاي جنگ كارولين فورشه و فادي جودا

اين پژوهش به دو شاعري مي پردازد كه شعر خود را در دوران پس از جنگ سرد سروده‌ اند. كارولين فورشه و فادي جودا از جمله كساني هستند كه زندگي شان پس از بازديدشان از مناطق جنگي در سراسر جهان، تغيير كرد. شاعر اول را شناخته شده، و ديگري را به عنوان پزشكي كه تحصيلات آكادميك ادبي ندارد در نظر ميگيرند. با وجود اينكه هر دو شاعر در آمريكا به دنيا آمده اند، اصالت اروپاي شرقي و خاورميانه اي، طرز فكر و نگارششان را نسبت به ديگر اديبان آمريكايي متمايز كرد. بررسي اشعار آنها، با استفاده از كلمه كليدي «شاهدان سطح دوم» ابداع شده توسط دوري لاب كه شخصاً حادثه را از نزديك تجربه كرده بود، و همچنين «شعر شاهد»، اصطلاحي كه كارولين فورشه مطرح كرده است، دلالت بر ميزان آسيبي دارد كه فرد در صورت مشاهده بحران‌ها يا اخبار آسيب ‌زا، از آن رنج مي ‌برد. از اين تحليل مي توان چنين نتيجه گرفت كه صرف شعر سرودن پايان كار شاعر نيست، بلكه شعر سرايي راه را براي ارتباط با افراد آسيب ديده تر هموار مي كند و از اين طريق شاعر به رسالت خود كمال مي بخشد و در برخي موارد، به روشي هماهنگ تروماي خود را نيز درمان كنند.