سنجش آلودگي صوتي شهراردبيل با بهره گيري از مدلCOPRAS در راستاي بهبود وضعيت محيط زيست شهري

آلودگي صوتي يكي از مشكلات محيط زيستي است كه در كنار آلودگي هوا، خاك و آب، سلامت بشر و حتي بقاي ساير موجودات زنده را تهديد كرده به نحوي كه يكي از عوامل موثر براي تعيين سطح كيفيت زندگي در كشورها محسوب مي شود و تاثير فراواني بر روي شنيدار، احساسات، روان و جسم انسان دارد. در اين راستا بررسي وضعيت آلودگي صوتي و متغيرهاي هاي تاثير گذار بر آن در ميادين و تقاطع هاي پر ازدحام شهري مي تواند در آمدي براي اقدامات هدفمند در تقابل تدريجي معضلات مربوطه باشد. از اين رو پژوهش حاضر با هدف بررسي وضعيت آلودگي صوتي ميادين و تقاطع هاي پر ازدحام شهر اردبيل تدوين شده است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش، توصيفي تحليلي و از نوع پيمايشي مي باشد. به تناسب موضوع مورد بحث سعي شده است با انتخاب سه بازه زماني در طول روز، وضعيت آلودگي صوتي در ميادين و تقاطع هاي پرازدحام و پرتردد درحد فاصل تازه ميدان تا ايستگاه سرعين مورد پژوهش و واكاوي قرارگيرد. جامعه آماري تحقيق را شهروندان شهر اردبيل تشكيل مي دهد كه در ظرف فضاي مرتبط با تقاطع ها و فضاي مورد بررسي شده مورد مراجعه قرار گرفته اند. جهت اولويت بندي ميادين مورد مطالعه به لحاظ آلودگي صوتي از مدل COPRAS استفاده شده است. بر اساس نتايج حاصله از مدل كوپراس، ايستگاه سرعين با كسب Nj 100 داراي كمترين ميزان آلودگي صوتي و در بهترين وضعيت و تقاطع بازار با Nj 80.386 داراي بيشترين آلودگي صوتي و در نامطلوب ترين وضعيت نسبت به ساير ميادين و تقاطع هاي مورد مطالعه قرار گرفته است.