تحليل ابعاد ساختاري و معنايي معماري و باغسازي سنتي چين (نمونه موردي بناهاي امپراطوري شهر پكن)

معماري و باغ‌ سازي‌سنتي ‌چين آيينه‌ايي از نمايش فرهنگ و آئين مي‌باشد كه خود را در‌كالبدي فيزيكي نمايش داده است. معماري و باغ‌سازي سنتي‌كهن‌چين همواره يكي از سبك‌هاي هنري ارزشمند‌جهان بوده است. مولفه‌هاي مفهومي معماري‌سنتي‌چين را علاوه‌بر اينكه در نماد‌ها و نشان‌ها مي‌توان مشاهده نمود، در اجزا و عناصر نيز قرار دارد و حتي در ساختارهاي فضايي نيز اثر‌گذار مي‌باشد. هدف از انجام اين پژوهش مشاهده هم زمان ابعاد فيزيكي و مفهومي معماري و باغ‌سازي سنتي چيني و تدوين مولفه‌هاي ساختار دهنده به اين سبك طراحي مي‌باشد. همچنين اهداف فرعي همچون شناخت باورها تطبيق اطلاعات بدست آمده با بناهاي امپراطوري شهر پكن مي‌باشد. روش اين پژوهش از نوع سامانه‌هاي تفسيري، كيفي و مبتني‌بر‌«روش استدلال منطقي‌»‌ است. اطلاعات اين پژوهش بر‌اساس اسناد كتابخانه ايي، بازديد‌هاي ميداني و تحليل‌هاي نرم‌افزاري جمع‌آوري شده است. در بخش بررسي پژوهش با بدست اوردن اطلاعات دقيق و تطبيقي از معماري و باغ سازي چين و با سنجش مولفه‌هاي موثر و بررسي اين مولفه‌ها در بناهاي امپراطوري شهر پكن منجر به تدوين دقيق مولفه هاي ساختاري معماري و باغ سازي سنتي چين شده است. مولفه‌هاي معماري و باغ سازي سنتي چين بر‌اساس دو محور كالبدي و معنايي شكل گرفت است. وليكن اين دو محور شكل دهنده در تعامل با يكديگر بوده و تمامي اجزا بر‌اساس اين تعامل شكل گرفته است. باور‌هاي كنفوسيوسي، تائويسمي و بوديسمي اساس شكل‌دهي تفكر معماري و باغ‌سازي سنتي چين بوده كه در ساختار ارتباطي اين مجموعه‌ها نيز به وضوح بيان شده است. معماري و باغسازي سنتي‌چين نوعي از معماري با تبلور ارزش هاي كالبدي – معنايي و ماندگار ارتباط مردمان كهن چين با طبيعت و ارزش هاي برخاسته از فنگشويي، تاٌئوييسم و بوديسم است. كه به كمك ابزار‌هاي ساخت از جمله گياه، آب،‌ سنگ و مصالح ساختماني هويتي خاص از مردمان چين را در لايه‌هاي مفهومي و معنايي نمايش داده است.