بازتاب اوضاع اجتماعي ايران در تاريخ‌نگاري عصر صفوي؛ بررسي موردي تاريخ عالم‌آراي عباسي

متون تاريخي دوره ميانه صفويه، از ابتداي حكومت شاه‌عباس يكم (978ـ 1038ق) تا پايان حيات او، از نظر پرداختن به تاريخ اجتماعي، داراي رويكردي متفاوت با منابع تاريخ دوره اوّل است. نگاشته شدن اين متون در برهه‌اي از زمان همراه با آرامش، امنيت و ثبات، سبب شده است كه مسائل اجتماعي و فرهنگي، بيش از حدّ متعارف مورد توجه نويسندگان قرار گيرد. تاريخ عالم‌آراي عباسي، تأليف اسكندربيك منشي (968ـ1043ق)، يكي از منابع مهمّ تاريخ‌نگاري عصر شاه‌عباس يكم است. اين تحقيق، بر آن است با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي، رويكرد آن را نسبت به مسائل مختلف اجتماعي، مانند: طبقات اجتماعي، روابط مردم با حكومت و پيامدهاي اجتماعي جنگ، مورد بررسي قرار دهد.