تجربه‌هاي زيسته‌ معلمان از يادگيري حرفه‌اي در محيط كار

هدف اصلي اين پژوهش، فهم تجربه‌هاي زيسته‌ دبيران دوره‌ متوسطه از فعاليت‌هاي يادگيري حرفه‌اي در محيط كار است. به‌منظور دستيابي به اين هدف، از روش پژوهش كيفي (پديدارشناسي) استفاده شد. شركت‌كنندگان اين پژوهش را دبيران مدارسي دخترانه و پسرانه‌ متوسطه‌ شهرستان گناباد در سال تحصيلي 1401-1400 تشكيل دادند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند از نوع موارد مطلوب و با درنظرگرفتن معيارهايي مانند معلمان كم‌تجربه (كمتر از 6 سال سابقه) و باتجربه (بالاتر از 10 سال سابقه)، داشتن تدريس تمام‌وقت در تمام يا بيشترين سال‌هاي خدمت، اشتهار به‌عنوان معلم نمونه، اقدام‌پژوه برتر يا فعال در حوزه‌ درس‌پژوهي و ساير جشنواره‌ها، تجربه‌ سرگروه آموزشي‌بودن و معلمي مدارسي خاص (تيزهوشان و نمونه) انتخاب شدند. در نهايت، با بيست نفر از دبيران به‌عنوان مطلعان كليدي مصاحبه شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از مصاحبه‌ نيمه‌ساخت‌يافته استفاده شد. به‌منظور تحليل داده‌هاي به‌دست‌آمده، از روش كدگذاري باز و محوري استفاده شد. همچنين، اعتبار نتايج بر اساس معيارهاي چهارگانه‌ لينكلن و گوبا و با اطمينان از موثق‌بودن داده‌هاي به‌دست‌آمده از مصاحبه و نيز مستندسازي روند كدگذاري داده‌ها در مراحل گوناگون و بازبيني توسط اعضاي تيم پژوهش تأمين شد.نتايج حاصل از تحليل داده‌ها نشان داد، يادگيري سازنده‌گرايي (يادگيري تأملي، يادگيري از كار، بازخورد، يادگيري از راه تجربه)، يادگيري اجتماعي (يادگيري تعاملي، منتورينگ و يادگيري مشاهده‌اي)، يادگيري خودراهبر (خودتوسعه‌اي و فرصت‌هاي يادگيري) و يادگيري رسمي (آموزش‌هاي بلندمدت و كوتاه‌مدت)، به‌عنوان مضمون‌هاي اصلي استخراج‌شده از مصاحبه‌ها، تجربه‌هاي معلمان را از يادگيري حرفه‌اي در محيط كار به تصوير مي‌كشند. اين شناخت به حمايت و تسهيل برنامه‌هاي توسعه‌ حرفه‌اي مستمر معلمان در محيط كار كمك مي‌كند.