بررسي و تحليل نقش مردم در تحقق شرايط ظهور

ظهور از جمله مباحث مهم مهدويت است كه دو نوع مسائل دروني و بيروني دارد. مسائل دروني به بحث ماهيت ظهور مرتبط است و مسائل بيروني به مباحث پيراموني ظهور همچون شرايط ظهور، كاركرد ظهور، گسترۀ ظهور و نقش مردم در ظهور مي‌پردازد. نويسنده در اين نوشتار دو مسئله، يعني شرايط ظهور و نقش مردم در تحقق آن را با نگرش توصيفي و تحليلي بررسي مي‌كند. شرايط ظهور با تحقق سه اراده يعني ارادۀ الهي، ارادۀ امام و ارادۀ بشر شكل گرفته و رخداد ظهور، فرع بر تحقق آنها مي‌باشد. ارادۀ الهي، علت فاعلي است و دو ارادۀ امام و بشر نقش علت معده را برعهده دارند. ازآنجا كه سه ارادۀ فوق به عنوان شرايط ظهور شناخته مي‌شوند، تحقق آنها به صورت عام مجموعي، نويدبخش تحقق ظهور است. مشكل اصلي كه اين تحقيق در پي پاسخ به آن مي‌باشد، جداس ساختن ارادۀ بشر از منظومۀ شرايط ظهور و بي‌تأثير تلقي كردن نقش مردم در فرايند ظهور است. بدون شك اگر اين مشكل بدون پاسخ بماند و نقش مردم در رخداد ظهور بي‌تأثير و بي‌خاصيت برشمرده شود، احساس يأس و ناميدي، ايستائي و خمودي بر مردم چيره مي‌گردد.