آسيب‌شناسي گردشگري موسيقي در ايران

امروزه گردشگري موسيقي در برنامه‌ريزي‌هاي توسعۀ گردشگري كشورهاي مختلف جهان بسيار مورد توجه است. ايران با داشتن گنجينه‌هاي بي‌شماري از انواع موسيقي‌هاي منحصربه‌فرد، ظرفيت‌ها و زمينه‌هاي معتنابهي براي توسعۀ گردشگري موسيقي دارد، اما در اين راستا موانع و مشكلات عديده‌اي رشد و پيشرفت در اين زمينه را متوقف يا كند ساخته است. در اين پژوهش كاربردي ـ توسعه‌اي، به روش توصيفي ـ تحليلي و كيفي براساس مطالعۀ كتابخانه‌اي و ميداني، احصاءنظر صاحبن‌ظران و با اتكا بر تجارب تخصصي و شغلي نگارندگان، موانع آسيب‌رسان و بازدارندۀ توسعۀ گردشگري موسيقي در ايران شناسايي، معرفي، تبيين و تحليل شده است. يافته‌هاي حاصل از اين پژوهش، كه صرفاً از منظر صنعت گردشگري وجوهات موسيقي ايران را مورد مداقه و آسيب‌شناسي قرار داده است، نشان مي‌دهند سيزده محدوديت كه نشئت‌گرفته از چهار آسيب اصلي شناختي، مديريتي، زيرساختي و ماهيتي هستند، سبب‌ساز توسعه‌نيافتن و ركود گردشگري موسيقي در ايران شده است. با شناخت دقيق ابعاد و آثار اين محدوديت‌ها و مرتفع‌ساختن آن‌ها مي‌توان شاهد رشد، توسعه و شكوفايي گردشگري موسيقي ايران بود.