بررسي ادراك گردشگران شهري از زيبايي‌شناسي عيني نماي برج‌هاي بلندمرتبۀ مسكوني (نمونۀ موردي: منطقۀ 22 تهران)

امروزه مفاهيم زيبايي‌شناسي‌ متعددي در زمينۀ‌ نماي برج­ها ازطريق مد به گردشگران تحميل شده است؛ مانند سبك‌هاي قدرت ­نماي رومي و نئوكلاسيك. اين بناها به‌جاى انتقال معنا تنها به ابزار مصرف و تكرار مد در جامعه تبديل شده‌اند. اين بازتوليد مد بدون توجه به اصول معمارى كلاسيك و نئوكلاسيك اروپا و فقط اخذ عناصر ظاهرى آن، ازقبيل ستون و مجسمه ـ آن‌هم نه طبق معيارهاى اين معمارى؛ بلكه گاهي با تغيير آن ـ همراه بوده و تنها سيماى معمارى مد را به نمايش ‌گذاشته است. به‌علاوه براي سليقۀ گردشگران شهري مراتب سنجشي در اين زمينه پيش‌بيني نشده است. هدف از نگارش اين مقاله، مقايسۀ تطبيقي عواملي است كه در ادراك زيبايي‌شناسي عيني گردشگران از نماي برج‌هاي بلند‌مرتبۀ مسكوني نقش دارند. نوع تحقيق در اين پژوهش، كاربردي است. روش تحقيق در اين پژوهش، كيفي بوده و براساس رويكرد توصيفي ـ تحليلي و قياسي انجام شده است. به‌منظور جمع‌آوري داده‌ها، از مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته و در سير تحليل داده‌ها، از نرم‌افزار اطلس‌تي استفاده شده است. نتايج اين تحقق مشتمل بر دو بخش است. در بخش اول، مؤلفه‌هايي يافت شده‌اند كه افراد بيشتري به آن‌ها اشاره كرده‌اند و همچنين اشتراك بيشتري را بين برج‌ها داشته‌اند كه در اين بين، به‌عنوان مؤلفه‌اي با بالاترين اشتراك و تأثير، مؤلفۀ «تنوع بالاي شكلي» مشاهده مي‌شود. بخش دوم نتيجه‌گيري نيز ناظر بر هم‌بستگي مؤلفه‌هاي زيبايي‌شناسي عيني در نماي برج‌ها برداشت شده است.