توسعه مدل تخصيص سفارش با توجه به قابليت اطمينان خرده ‌فروشان

يكي از رويكر‌دهاي نوين در زمينه زنجيره تأمين، سياست مديريت موجودي توسط فروشنده است. هدف در اين سياست ارتباط درازمدت خرده‌فروش و فروشنده است. لازمه رابطه درازمدت فروشندگان با خرده‌فروشان، انتخاب خرده‌فروشاني است كه بتوانند بيشترين معيارها را از نظر فروشندگان برآورده سازند و از قابليت اطمينان قابل توجهي برخوردار باشند. در اين مقاله يك زنجيره تأمين دو سطحي با چند خرده‌فروش و چندفروشنده با تركيبي از روش هاي تصميم گيري چند معياره و برنامه ريزي چند هدفه تحت سياست مديريت موجودي توسط فروشنده توسعه داده شده است. مدل توسعه داده شده به گونه اي است كه به منظور برقراري رابطه درازمدت و كاهش هزينه هاي زنجيره تأمين، هر خرده‌فروش فقط با يك فروشنده مي‌تواند مشاركت داشته باشد. به طور كلي هدف از پژوهش حاضر كمينه كردن هزينه‌ها، افزايش قابليت اطمينان خرده فروشان و انتخاب خرده فروشاني كه برجستگي نسبي نسبت به ديگر خرده‌فروشان دارند، است. بدين منظور به ازاي هر فروشنده يك فرايند تحليل سلسله مراتبي انجام شده است و وزن خرده‌فروشان نسبت به فروشندگان محاسبه شد. پس از آن     وزن هاي به دست آمده تحت ورودي هاي مدل سه هدفه طراحي شده به مدل وارد شد. مدل پيشنهادي با در نظر گرفتن تركيبي از معيارهاي كيفي و كمي در برگزيدن خرده فروشان در سياست مديريت موجودي توسط فروشنده، ‌مي‌تواند با توازن برقرار كردن بين معيارها تركيبي از بهترين خرده فروشان را پيدا كند. به منظور تداوم رابطه درازمدت فروشنده با خرده‌فروشان، بهتر است فروشنده، معيارهاي مهمي كه در برگزيدن خرده‌فروشان ضروري است را در نظر بگيرد.