اثر هشت هفته تمرينات تناوبي با شدت بالا بر تعادل اكسيداني و آنتي اكسيداني و شاخص‌‌هاي عملكرد حركتي در افراد سالمند

زمينه و هدف: افزايش راديكال‌‌هاي آزاد و استرس اكسيداتيو از عواملي هستند كه فرآيند پيري را تسريع مي‌‌كنند. هدف تحقيق حاضر، بررسي تاثير هشت هفته تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT) بر ظرفيت اكسيداني و آنتي‌اكسيداني و  شاخص‌‌هاي عملكرد حركتي در افراد سالمندان  بود.  روش تحقيق: شركت كنندگان تحقيق را  تعداد 24 نفر از سالمندان شهرستان بندرعباس (ميانگين سني 5.06 ±71.88 سال) تشكيل مي‌‌دادند. آزمودني‌‌ها به صورت تصادفي به  دو گروه 12 نفري شامل گروه كنترل و HIIT تقسيم شدند. سپس، آزمودني هاي گروه تمرين به مدت هشت هفته، سه روز در هفته، به اجراي HIIT در چهار نوبت سه دقيقه‌‌اي با شدت 85 تا 95 درصد حداكثر ضربان قلب و سه نوبت سه دقيقه اي استراحت فعال با شدت 65 تا 75 درصد حداكثر ضربان قلب پرداختند. 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از آخرين جلسه HIIT، متغيرهاي مورد بررسي با روش‌‌هاي استاندارد مورد ارزيابي قرار گرفتند. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل كوواريانس در سطح معني‌‌داري 0.05≥p استفاده شد. يافته‌ها: هشت هفته HIIT باعث كاهش معني دار وضعيت اكسيداني تام سرمي از يك سو؛ و افزايش معني‌‌دار ظرفيت آنتي اكسيداني تام و سسترين-2 سرمي از سوي ديگر شد (0.001 p). همچنين،  هشت HIIT توانست شاخص‌‌هاي عملكردي سرعت حركت (0.001 p)، بلند شدن و رفتن (0.05 p)، و حداكثر اكسيژن مصرفي (0.001 p) در افراد سالمند را بهبود ببخشد. با اين حال، اين تمرينات بر زمان آزمون برخاستن از صندلي، تاثير معني‌‌داري نداشت (0.22=p). نتيجه گيري: اجراي HIIT در سالمندان با در نظر گرفتن ملاحظات تمريني، به عنوان يك روش تمريني سودمند قابل استفاده مي باشد.