بررسي كاربرد روش آموزشي Mobile Learning در توسعه روستايي پس از كرونا (مطالعه موردي: روستاي امير الشتر)

هر بحران بزرگي از جمله بيماري هاي همه گيري همچون ويروس كرونا فرصت هايي را براي بازنگري در سيستم هاي جوامع (اجتماعي، اقتصادي و آموزشي) ايجاد كرده و آن ها را در برابر شوك هاي بعدي مقاوم تر مي كند. اين امر، در مورد مناطق روستايي نيز صادق است، به طوري كه شيوع بيماري كرونا جوامع روستايي را با چالش هاي مختلفي مواجه كرده است و در نتيجه توسعه روستايي پس از كرونا نيازمند الگوها و سيستم هاي متفاوتي براي آموزش و برنامه ريزي براي مناطق روستايي مي باشد. بدين سان، هدف از اين پژوهش بررسي كاربرد روش هاي آموزشي يادگيري مبتني بر مبايل (Mobile Learning) در توسعه روستايي پس از كرونا روستاي امير شهرستان الشتر است. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از حيث ماهيت و روش توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري تحقيق را روستاييان امير شهر الشتر به تعداد 1626 نفر (سرشماري 1395) تشكيل مي دهند كه از اين ميان با توجه به فرمول كوكران 310 نفر به عنوان حجم نمونه به شيوه نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي تجزيه و تحليل داده ها نيز از آزمون هاي همبستگي و مقايسه ميانگين استفاده شد. يافته ها نشان داد كه ميزان تمايل روستاييان به استفاده از روش مبايل لرنينگ (يادگيري مبتني بر مبايل) در آموزش هاي برنامه هاي توسعه روستايي در دوران پس از كرونا در حد بالايي است. توجه به ويژگي هايي نظير يادگيري خرد، تكرار با فاصله، آموزش ديگر روستاييان به يكديگر، آموزش در لحظه، بازي سازي، ابزار متني نوشتاري موبايل، يادگيري ريسپانسيو و يادگيري از همه جا رابطه معني داري با توسعه روستايي پس از كرونا در روستاي امير الشتر دارد. همچنين بين نگرش افراد با سطح تحصيلات مختلف تفاوت معني دار در كاربرد روش آموزشي ميابل لرنينگ در برنامه هاي توسعه روستا وجود داشت.