ارزيابي تاثير سرمايه اجتماعي بر توسعه گردشگري سلامت با نقش ميانجي احساس امنيت عمومي

هدف از پژوهش حاضر ارزيابي تاثير سرمايه اجتماعي بر توسعه گردشگري سلامت با نقش ميانجي احساس امنيت عمومي مي باشد. پژوهش حاضر از نوع كاربردي است. روش تحقيق ازنوع توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري مورد پژوهش شامل متخصصين و كارشناسان حوزه گردشگري سلامت در استان لرستان به تعداد 62 نفر مي باشد كه تعداد نمونه به شيوه كل سرشماري به تعداد 62 نفر تعيين شدند. ابزار پژوهش مشتمل بر پرسشنامه 55 سوالي كه در سه قسمت اصلي احساس امنيت، سرمايه اجتماعي و گردشگري سلامت به ترتيب با 15، 15 و 25 سوال مي باشد. روايي پرسشنامه به شيوه صوري و محتوايي بوده است و پايايي كل پرسشنامه نيز بر اساس آلفاي كرونباخ به ميزان 0.81 مورد تاييد واقع شده است. داده هاي گردآوري شده بر اساس تحليل معادلات ساختاري در نرم افزار پي ال اس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج بيانگر آن بود كه به طور كلي سرمايه اجتماعي بر توسعه گردشگري سلامت با نقش ميانجي احساس امنيت عمومي تاثير داشته است و بر اين اساس سرمايه اجتماعي بر گردشگري سلامت، سرمايه اجتماعي بر احساس امنيت عمومي بو احساس امنيت عمومي بر گردشگري سلامت تاثير داشته است. بر اين اساس بهره گيري از مشاركت مردم محلي در توسعه گردشگري سلامت در استان لرستان ضمن ايجاد اعتماد عمومي زمينه ساز افزايش سرمايه اجتماعي و در نهايت امنيت مي شود.