شناسايي سياست جنايي مشاركتي پليس در پيشگيري از جرايم(مورد مطالعه: شهرستان بوئين زهرا)

سياست جنايي مشاركتي جديدترين گرايش سياست جنايي محسوب مي شود. هدف تحقيق پيش رو شناسايي سياست‌ جنايي مشاركتي پليس در شهرستان بويين زهرا در پيشگيري از جرايم مي‌باشد. داده‌ها از طريق روش آميخته(كيفي/ تحليل مضمون پيمايشي به شيوه استقرايي و روش كمي/ توصيفي) گردآوري شده است. نوع روش آميخته، اكتشافي بوده است دربخش كيفي از روش نمونه‌گيري هدفمند استفاده شده است. بر اين اساس كارشناسان انتظامي قزوين و بوئين زهرا به تعداد 24نفر شناسايي و پس از مصاحبه نيمه ساختاريافته از نرم افزارمكس كيودا براي تحليل يافته ها استفاده گرديد. روايي يافته‌ها از طريق نظر ساير خبرگان(تكنيك تثليث) و پايايي آن از طريق هدايت دقيق جريان مصاحبه، تفسير مصاحبه‌هاي همگرا و نظر خبرگان انجام پذيرفت. در بخش كمي به منظور سنجش يافته‌ها و آگاهي از وضعيت موجود و اولويت‌بندي از ابزار پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. جامعه آماري مطابق فرمول كوكران با توجه به ظرفيت نيروي انساني شهرستان 68 نفر انتخاب شد. روايي برسشنامه از طريق روايي منطقي، روايي سازه و پايايي از طريق آلفاي كرونباخ تاييد شده و تجزيه و تحليل داده‌ها با ارايه جداول و تفسير يافته‌ها با نرم افزارspss صورت گرفته است. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه سياست جنايي مشاركتي پليس در اين شهرستان از 9 مضمون آموزش عمومي، برنامه‌هاي فرهنگي، نفوذ جامعه محلي، پيشگيري جامعه محور، همكاري بين‌سازماني، عدالت ترميمي، پيشگيري انتظامي، پيشگيري وضعي و پيشگيري كيفري تشكيل شده است. نتيجه تحقيق ن شان مي دهد در صورت هم افزايي سياست جنايي مشاركتي پليس بر اساس مضامين بدست آمده، پيشگيري از جرايم در اين شهرستان در دسترس است.