تحليل شبكه اي سازمان فضايي مقاصد گردشگري روستايي شهرستان شبستر

مقصدهاي گردشگري به عنوان پديده اي فضايي بخشي مهم، از نظام گردشگري و محصول اثر تعامل بين عوامل طبيعي-بوم شناختي و انساني-فرهنگي است؛ بنابراين، به منظور استفاده اثر بخش از قتبليت ها و ظرفيت هاي گردشگري براي تو سعه پايدار گرد شگري،تنظيم جريان هاي فضايي در قالب روابط و پيوندها براي سازمان فضايي مطلوب مقاصد، امري ضروري است. در اين راستا، تحليل سازمان فضايي مقاصد گردشگري روستايي با رويكرد تحليل شبكه اي و مبتني بر مدل جاذبه به عنوان هدف اين مطالعه مورد توجه قرار گرفته است. روش پژوهش در اين مقاله كمي ( توصيفي-تحليلي) است. جامعه آماري پژوهش 73 روستاي شهرستان شبستر هستند كه بطور كامل مورد بررسي قرار گرفتند. داده هاي اصلي پژوهش (جاذبه هاي روستاها، امكانات رفاهي-زيرساختي، فاصله بين روستاها) با روش اسنادي (با مراجعه اداره ميراث فرهنگي و مركز آمار ايران) و ميداني جمع آوري شد. براي تحليل فواصل بين روستاها از روش تحليل شبكه در سيستم اطلاعات جغرافيايي(GIS) و براي ساخت ماتريس مجاورت با هدف محاسبه شاخص هاي تحليل مركزيت مقاصد گردشگري روستايي شهرستان شبستر از تحليل شبكه اجتماعي و نرم افزار ucinet استفاده شد. نتايج نشان داد، سازمان فضايي شهرستان شبستر از تعدد مراكز با نقش فضايي گردشگري برخوردار است. اين ويژگي سبب شده است تا الگوي فضايي مقاصد گردشگري از الگوي چند مركزي تبعيت كند. در اين الگو، روستاهاي نظرلو، ديزج خليل و امير ذكريا مهمترين رو ستاهاي داراي مركزيت به عنوان مقا صد گرد شگري هستند. همچنين از جنبه روش شنا سي رويكرد تحليل شبكه اي از ظرفيت هاي خوبي براي تحليل شبكه فضايي به ويژه مقاصد گردشگري برخوردار است به طوري كه كاربرد ظاين مدل در كنار ساير مدل ها مانند جاذبه، تحليل ويژگي ها و فوا صل مقا صد گرد شگري به صورت تركيبي در عمل از پتانسيل مناسبي براي تحليل مسائل مشابه در تحقيقات از خود نشان ميدهد