ارائه مدل تجارب گردشگري شهري خانه هاي تاريخي (مطالعه موردي: جاذبه هاي گردشگري خانه تيزنو دزفول)

در توسعه گردشگري شهري يكي از مهم‌‌ترين زمينه‌هايي كه با توجه به قابليت‌هاي تاريخي، فرهنگي و محيطي مي‌تواند نقش حياتي در روند توسعه ملي اثرگذار واقع شود، گردشگري تاريخي است. از اين رو، مقاله حاضر با هدف بررسي تجارب گردشگري شهري در جاذبه‌هاي گردشگري خانه‌هاي تاريخي براساس روش تحقيق كمي و علي ـ ارتباطي و با فن توصيفي ـ تحليلي و كاربردي طراحي شد. جامعه آماري اين پژوهش‌‌ را سه گروه كلي شامل: (خبرگان صنعت، خبرگان دانشگاهي و ذي‌نفعان مردمي) بودند. حجم نمونه 153 نفر از خبرگان پژوهش در دسترس و متمايل به همكاري كه با تركيبي از دو روش نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گيري غيراحتمالي هدفمند (قضاوتي) و نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گيري گلوله برفي شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه‌اي بود كه اعتبار آن بالاتر از 0/7 محاسبه شد. مورد مطالعه خانه تيزنو دزفول بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزارهاي SPSS20 و Smart-PLS انجام گرديد. نتايج مدل معادلات ساختاري نشان داد، مدل شاخص‌هاي تجارب گردشگري شهري بر توسعه گردشگري خانه‌هاي تاريخي، داراي برازش مناسب است. پايايي همگون براي اعتبارسنجي سازه‌هاي مدل با هدف سنجش برازش مدل‌سازي معادله‌هاي ساختاري پژوهش، نشان مي‌دهد كه براي هر چهار سازه مدل پژوهش (لذت بردن از جاذبه‌هاي گردشگري؛ پروسه خلق تجربه گردشگري؛ الزامات گردشگري ميراثي؛ توسعه گردشگري خانه‌هاي تاريخي دزفول) بيش از 75 صدم محاسبه شده كه بيانگر پايايي عالي ابزار اندازه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گيري تأثير مفاهيم مدل پژوهش است.