ارزيابي پنداشت ذي‌نفعان محلي در مواجه با پيامدهاي تغيير اقليم و اثرات آن بر ساختار تاب‌آوري جمعيت و فعاليت (مورد پژوهي: كلانشهر اروميه)

تغيير اقليم واقعيتي غيرقابل انكار است كه تبعات آن بسته به محدوده جغرافيايي و شرايط اجتماعي، اقتصادي و سياسي متفاوت است. در طول ساليان، برخي پيشنهادهاي نادرست طراحان و متعاقبا تصميم‌گيري‌هاي غلط مديران و مسئولين سيستم‌هاي پيچيده حوضه درياچه اروميه، اثرات جبران‌ناپذيري در حوزه‌هاي گوناگون مرتبط با سكونت و فعاليت در پي داشته است. به‌بياني ديگر، خسارت‌هاي زيست‌محيطي، اقتصادي، اجتماعي زياد ناشي از اجراي پروژه‌هاي كلان مقياس، به همراه پيامدهاي جبران‌ناپذير تغيير اقليم، اكوسيستم و حيات اجتماعي و اقتصادي اين كلانشهر را با مخاطره جدي روبه‌رو كرده است. پژوهش حاضر در زمره تحقيقات كاربردي است كه با هدف ارزيابي پنداشت ذي‌نفعان محلي در مواجه با پيامدهاي تغيير اقليم و اثرات آن بر ساختار تاب‌آوري جمعيت و فعاليت در كلانشهر اروميه براساس شاخص‏هاي مستخرج از مباني نظري تاب‌آوري انجام شده است. در اين پژوهش در مراحل گردآوري نظرات از روش كيفي و در مرحله كشف پنداشت يا ذهنيت و سنجش وضع موجود از رويكرد كمي شامل تحليل عاملي اكتشافي و آزمون T-test استفاده شده است. مطابق نتايج، در اولويت‌بندي مهمترين چهار الگوي انگاشتي؛ كمبود منابع آب، خشكسالي و ترسالي‌هاي هواشناسي متناوب، تغيير و تبديل گستردۀ پوشش (كاربري اراضي)، ناپايداري منابع اكولوژيك و عدم برگشت به تعادل و در مهمترين بازخوردهاي ذينفعان، به ترتيب تغيير و تبديل گستردۀ پوشش (كاربري اراضي)، فقدان ظرفيت سازگاري يا انطباق، پايداري زيست‌محيطي و پايداري كالبدي داراي بيشترين وزن بوده‌اند. باتوجه به نتايج آزمون t-test، وضعيت الگوي‌هاي پنداشتي ذي‌نفعان محلي در مواجه با پيامدهاي تغيير اقليم براساس عامل (پنداشت) اول و چهارم (تغيير و تبديل گستردۀ پوشش (كاربري اراضي) و پايداري زيست‌محيطي) در حوضه درياچه و كلانشهر اروميه مطلوب نمي‌باشد. اين در حالي است كه عامل‌هاي ظرفيت سازگاري يا انطباق و برگشت به تعادل در وضعيت به مراتب نامناسب‌تري قرار دارند.