سياست‌گذاري مؤلفه‌هاي هويت ملي جوانان در اسناد بالادستي جمهوري اسلامي ايران

مقاله حاضر با هدف سياست‌گذاري مؤلفه‌هاي هويت ملي جوانان در اسناد بالادستي جمهوري اسلامي ايران نگاشته شده است. جهت‌گيري پژوهش كاربردي و با هدف اكتشافي بوده كه با استفاده از روش اسنادي، اطلاعات موردنياز تحقيق جمع‌آوري‌ شده و به روش تحليل تماتيك (مضمون) مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفته است. نتايج نشان مي‌دهد كه پنج محور «تاريخ و هويت ايراني اسلامي»، «عشق به جغرافياي ايران و لزوم دفاع از آن در برابر بيگانگان»، «حس تعلق به ‌نظام سياسي و ارزش‌هاي مشروع جمهوري اسلامي ايران»، «فرهنگ و ميراث فرهنگي»، «پاسداشت زبان و ادبيات فارسي» عناصر اصلي هويت ملي را در اسناد بالادستي شكل مي‌دهند. در محور اول، آشنايي جوانان با حكومت‌هاي ايراني، مفاخر ادبي، مناسبت‌هاي سال شمسي و تقويت هويت اسلامي‌ـ‌ايراني، روح معنويت، تعبد و توحيد، رشد فضايل اخلاقي، افتخار به ايراني بودن، توجه به ديانت در اسناد بالادستي مورد تأكيد است. در محور دوم، حضور فعال جوانان در دفاع از سرزمين، ايجاد انگيزه و علاقه وطن‌دوستي در جهت حفظ استقلال وطن و مرزهاي سياسي، عشق به سرزمين و حفظ و تعالي محيط‌زيست، ميراث فرهنگي و سرمايه‌هاي طبيعي ايران حائز اهميت بوده است. در محور سوم، سياست‌هايي به منظور تأمين و حفظ منافع ملي كشور مدنظر قرار گرفته است. محور چهارم شامل سياست‌هايي مي‌شود كه بر شناخت آيين‌ها و سنت‌هاي عام، جشن‌ها و اعياد، ارزش‌هاي سنتي، لباس و طرز پوشش، معماري بناها و مكان‌ها، رسوم، عرف و هنرهاي ملي و بومي اشاره دارد. محور آخر نيز مشتمل بر سياست‌هايي است كه بر مراقبت از «زبان به‌عنوان مسيري استراتژيك در نفوذ فرهنگي»، حفظ و حراست از آن ضمن ايجاد وحدت، همبستگي اجتماعي و فرهنگي تأكيد دارند. درمجموع، مي‌توان اشاره نمود وجود سه عبارت جوان مؤمن، جوان ايراني و جوان انقلابي، تعابير مهم اسناد بالادستي بودند. در هيچ‌يك از اسناد، مؤلفه‌هاي هويت ملي نسبت‌به يكديگر برتري و فزوني نداشته‌اند. توجه توأمان و تقريباً يكسان به ابعاد و مؤلفه‌هاي هويت ملي در اسناد بالادستي از اهميت بسزايي برخوردار است.